Biliyorum ki olmazları olduran, zoru kolaya çeviren bir ALLAH var..
Duygularımla nasıl başa çıkabilirim
Faydalı kitaplar okuyarak ve ibadet ederek zihnini toparlayabilirsin . Duygularını ancak Allah'a kulluk ederek kontrol edebilirsin aksi takdirde duygular bizi yönlendirir başa çıkmak zor olur ve daima bir iç mücadele içinde olursun. Sözün kısası nefsi terbiye etmenin yollarını denemelisin . ibadet sadece davranıştan ibaret değildir tefekkür de iç düzen zihinsel temizlik de ibarettir ki asıl olan budur. En zoru nefsine dur demektir en faziletli hal ise nefsini ezmektir. Mesela Kur'an okuyup anlamaya çalışıyor musn tefekkür ediyor musn dünyanın içindeki şeylerin ve duyguların çokluğu aldatıcı olduğuna inanıyor musn buna inanmak için Kur'an okumak gerek denge önemli duyguları dengelemelisin. Nefis öyle birşey ki arzu ettiği şeyi daima hayale getirir hayal ettiğin şey ise bedenine ruhuna elbise olur ve o an bütün vücuduna giyilmiş gibi olur. İçinden çıkmak istersin ama o çıkmaz çünkü elbise kendiliğinden çıkmaz üstümüzden. Bizim onu çıkarmamız gerekir eğer rahatsız olduğumuz elbisenin çıkmasını istiyorsak. Yahya Doğan
İnsan ve Duygular
Reklam
Yine bir bitiş dönemindeyim. Yüksek lisansın son demleri... Bir yandan hemen bitsin istiyorum, bir yandan yeni bir serüveni seçmeye zorlanıyorum. Tahminimden uzun ve zorlu bir üç sene oldu. Maddi, manevi, ailevi, bireysel birçok olay beni pes etmeye zorladı. Bu yüzden uzadıkça uzadı süreç. Beni motive eden şeyi kaybedince, devamlılığı sağlayan o istek körelince, süründürdüm sanki kendimi yine. Biliyorum her şeyin bir nedeni var. Bugün saygı duyduğum, değer verdiğim birinden şu sözleri duydu kulaklarım: "Zordan kaçıyorsun gibi görünüyor."... Halbuki tam tersini yaşadım senelerdir. Son bir iki aydır sürekli nerede hata yapmış olabileceğimi bulmaya çalıştım. Tekrar aynı hataları yapmayayım ve ders almış olayım diye. Ve şunu fark ettim: 8 yıldır hep zoru seçmişim. Bu yüzden eğer varsa ömrüm gelecek planlarımda zoru değil de kolay ve huzur vereni tercih etmeyi istedim. Böyle olunca hemen bu durumun fark edilmesi bana çok ilginç geliyor. Sanki hayatımda hep savaşmam isteniyor gibi geliyor. Bakıyorum, savaşmadan da benim zorlayarak elde edemediklerimi elde edenler oluyor. Benim hatam belki hep savaşmak ve zoru seçmektir, diye düşündüm ben de. Bilmiyorum benim için en doğru yolu nasıl bulabilirim, bilmiyorum. Yine de güzel yanları oldu yüksek lisans yapmanın. En keyifli ve eğlenceli dönemler ders aldığım dönemlerdi. Okumayı seviyorum ne de olsa :). Bir de birkaç araştırma makalesi yayınlama fırsatım oldu. Benim için önemli bir artı olduğu söyleniyor, umarım öyledir. Umarım emeklerimin karşılığını alırım, umarım herkes emeklerinin karşılığını alır. Bir gün öğrendiklerimi paylaşacak ve anlattıklarımı dinlettirecek kıvama gelir miyim, bilmiyorum. Bundan sonra beni ne bekliyor hiç bilmiyorum.
en zoru da ne biliyor musun? " kendini, kendine inandırmak" .
Zordur benimle yürümek. Bunu benimle yola çıkanlar bilir, hepsi yarı yolda gittiler. Suç kimde ? Ben zoru seviyorum onlar sevmiyor. Yapacak bir şey yok. Suçum var mı, tabi ki var. Zor yola kolay kişilerle çıkmak en büyük hatam...! Charles Bukowski..
cabaladigimi gormek istiyorsan bana zoru oynamak yerine baskalarina ulasilmaz olmayi dene 😉
Alıntı
Reklam
Reklam