Zişann

on iki yaşındaki halime bağırıyorum. "Ne yapıyorsun sen?" diye haykırıyorum. "Başına gelecekleri biliyor musun?" Ama bu hiç adil değil. Bunu bilmiyor olması, bilmesine imkân olmaması onun için bir lütuftu. Dürüst olmak gerekirse, bu yüzden onu herkesten çok özlüyorum. Ağladığımda ağlamama izin verdiğimde-göz- yaşlarımı onun için döküyorum. Kendim için ağlamıyorum. Kaybettiğim Cassie için ağlıyorum...
1000Kitap
Reklam
Bir insana ancak etrafta normal birisi varsa deli diyebilirsiniz. Tıpkı iyi ve kötü gibi. Eğer her şey iyi olursa hiçbir şey iyi olmaz.
1000Kitap
Yıldızlar bana babamın nefesi kadar yakın.
1000Kitap
Yalnızca babam, bana takılmak istediğinde her seferinde son derece kötü bir İtalyan aksanıyla: "Kassi-yo-PEYYA," derdi. Bu beni delirtirdi. Babamın asla komik ya da sevimli olduğunu düşünmezdim, kendi ismimden de nefret etmeme sebep olurdu. "Benim adım Cassie!" diye ona bağırırdım. "Sadece Cassie!" Şimdiyse babamın bunu bir kez daha söylediğini duyabilmek için her şeyimi veririm
Edebiyat
Geceleri böyle düşünüyorum işte. Bilirsiniz, sabahın üçünde gelen "aman Tanrım, işim bitti" türü düşüncelerden
Alıntı
Reklam