Kent hayatı yapay, kurgusal ve inorganik bir hale geldikçe dili de özden koparak bir "performans" işine dönüşür: Sanatlı, artistlik, süslü ama özden uzak, ruhtan yoksun, manadan kopuk, aşktan mahrum hale gelir.
Aslında her şeyi aşk ile başladı ve aşk ile devam ediyor. Çünkü yaratılış hikayemiz hub yani derin sevgi ve aşk ile başladı. Bu sevgi ve aşk, varlığın özünde akmaya devam ediyor.
Dünyayı güzelleştirmek, insanın özündeki güzelliği dünyanın cevherindeki güzelliğe katması demektir.Bu iki güzellik birleşliğinde insan ve tabiat birbiriyle kavga etmez;birbirini tanımamlar birbirine yaslanır, birbirini besler, büyütür ve güzelleştirir.Dünya bu anlamda insanın, meskeni ,yurdu evi haline gelir