Belki hala bir yerlerde kayıtlarım duruyordur ve yoklama kağıtlarına 'yok' yazılıyorumdur. Ve belki de benim için söylenecek en yerinde kelimedir. Ben yokum! En azından yokmuşum gibi dönsün dünya diye nefesimi bile tutmuştum bir zamanlar.
Sadece onun yanındayken kendimi hala yalnız hissedebildiğim için böylesine garip bir dostluğumuz var. Birbirimize anlatacak hiçbir şeyimiz ve her şeyimiz var.
Çok uzaklarda, kimliğimi büyük bir seremoniyle yaktıktan sonra, gözlerimi kapatıp son nefesime kadar huzur içinde yaşayabileceğim bir yer olduğunu düşünüyordum.