NAMAZ Psikolojisi
1. ALLAH’ın isteğini ve rızasını düşünerek yapılan bütün davranışlar birer ibadettir.
2. Dinde ibadet olarak belirlenen bazı özel davranışlar vardır ki bunlar, insanın ALLAH’la olan ilişkilerini canlı tutmak için belli aralıklarla tekrarlanırlar, işte namaz, her gün tekrar edilen, belli hareketleri ve dualar içine alan bir ibadettir.
3. Namaz İslam dininde ilk emredilen ibadettir.
4. Namaz aynı zamanda, yaratılanın YARATANA karşı duyduğu saygı, sevgi, minnettarlık ve bağlılığın, şükür duygusunun bir ifadesidir.
5. Namaz önce ki peygamberlere de farz kılığı Kuran-i Kerimin değişik ayetlerinde ifade edilmektedir. ( H.z. İbrahim Kur’ani Kerimde geçen duası ; ‘’Rabbim! Beni ve Soyumu namaz kılanlardan eyle!’’ amin…) Ancak önceki peygamberlerden sonra o din mensuplarının namazı koruyamadıkları. Ondan uzaklaştıkları anlaşılmaktadır.
6. Taha Süresi 132 ayette ALLAH C.C. şöyle buyurmuştur. ‘’ Ailene namazı emret! Sen de sabırla ona devam et… ‘’ buyuruyor.
7. Cehenneme girenlere neden cehennem girdikleri sorulduğunda? Biz namaz kılanlardan değildik! Buradan namazın ne kadar önemli olduğu anlaşılmaktadır.
8. Genelde ibadetler, dini inancın koruyucularıdır.
9. Yetişkinlerin, anne babanın namaz kılmasının, çocukların namaz kılmayı arzu etmeleri, namaz kılmak istemeleri açısından da önemi büyüktür. Çünkü çocuk çevresini tanımaya başladığı anadan itibaren çevresinde ki büyüklerin, özellikle anne babasının söz ve davranışlarını taklit edip örnek almaya başlar. Bu nedenle namaz kılan bir anne babanın çocukları da namaz kılmaya özenir.
Namazın Psikolojik Süreçleri
10. ‘’Vay haline şu namaz kılanların! Ki onlar şuurunda değildir namazlarının. Gösteriş yaparlar onlar, Hayra engel olurlar.’’ Ma’un 4-7 ayetler.
11. Namazda neyi okuduğunun bilincinde olunmalıdır. Çünkü
Tevhid Bozulursa Her Şey Bozulur·160 syf.·Din
10/10
2026 32. kitabı
Tevhid ehlinin okuyup istifade edeceği, fakat günümüzde birçok kişinin ağır bulacağı bir kitap.(Muhakkak okunması gerekiyor)
Kitapta müellif, irtidat meselesini sadece tanım olarak değil; itikadî, amelî ve sözlü boyutlarıyla detaylı bir şekilde ele almış. Yani mesele sadece “dinden çıkmak” deyip geçilecek bir konu değil. Hangi söz, hangi amel, hangi inanç insanı küfre götürür; Konudan sonra deliller diyip; hadislerle, ayetlerle tek tek anlatılıyor. müellif.
Bugün insanların en büyük yanılgılarından biri şu:
“Kalbim temiz, iman kalpte.” Deyip dinle Resulle dalga geçmeler, şakalar yapmalar…
Oysa kitap, bunun böyle olmadığını açıkça ortaya koyuyor. Çünkü Kur’an bu konuda net:
Andolsun ki sözlerini onlara soracak olsan, “Lafa dalmış, eğleniyorduk.” diyeceklerdir. De ki: “Allah’ı, ayetlerini ve Resûl’ünü mü alaya alıyorsunuz?”
Özür dilemeyiniz! Muhakkak ki imanlarınızdan sonra kâfir oldunuz. Sizden bir grubu bağışlasak bile suçlu günahkârlar olmaları nedeniyle bir diğer gruba azap edeceğiz.
(9/Tevbe, 65-66)
Ayetin iniş sebebine baktığımızda, sadece “şaka yaptık” diyen insanların bile bu sözlerinden dolayı küfre düştüğü görülüyor. Yani mesele “niyetim kötü değildi” diyerek geçiştirilecek bir mesele değil.
Yani bir söz, bir alay, bir küçümseme… İnsan farkında bile olmadan imanını kaybedebilir. (Hatta kaybediyor bu ayette net)
İbn Kayyim el-Cevziyye’nin şu sözüyle devam edelim:
“Allah’ın hükmü olduğunu bildiği hâlde onunla hükmetmenin gerekmediğine inanan kimse büyük küfür işlemiştir.”
Bu söz, özellikle günümüzde çokça tartışılan “Allah’ın hükmüyle hükmetme” meselesini doğrudan açıklıyor.
Kur’an da zaten bu konuda açık:
“Hüküm yalnızca Allah’ındır”
(12/Yûsuf, 40)
Ama bugün ne görüyoruz?
İnsanlar Allah’ın hükümlerini bir kenara bırakıp, beşerî sistemleri
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu kadarına da pes doğrusu..
Neresinden tutsanız elinizde kalan bir eser olmuş.
Bu kitabı okumaktaki amacım Nebhânî’nin ve sufilerin ileri sürdüğü görüşleri eleştirel bir şekilde incelemek ve özellikle tevessül, istigâse ile kabirden yardım talebi konularında ileri sürdüğü delillerin ne olduğunu öğrenmek ve değerlendirmekti. Eser, muhalifleri ve sahabe uygulamasını göz ardı eden çıkarımlar içerdiği için bir sorumluluk bilinciyle, Kur’ân, sahih hadis ve sahabe pratiği ışığında hatalarını ve dayanıksız noktalarını ortaya koymayı hedefliyordum. Okuma sürecim meraktan veya heyecandan değil, akideyi koruma ve ilmi doğruluğu ortaya çikarmaktan kaynaklanmakta.
Kitap dua, tevessül, istigase ve Resûlullah ﷺ’in kabir hayatına dair meselelerde belirli bir tasavvurun müdafaasını hedeflemiş bir eser. Ancak eser, hem delil kullanımı hem de muhalif görüşleri ele alış tarzı bakımından ciddi usuli problemler barındırmakta. Bu durum da ortaya konulan sonuçların ilmi bağlayıcılığını yok etmekte.
Her şeyden önce ehli sünnetin tüm âlimlerinin icmasına göre akidevi bir meselede belirleyici olan şey, zanni çıkarımlar, rüyalar, menkıbeler değil, MUHKEM NASSlardır. Kuranı Kerim, dua ve istigâsenin yalnızca Allah’a tahsis edilmesi gerektiğini açık ve tekrarlı bir biçimde ortaya koyar: "Mescidler Allah’ındır; o hâlde Allah ile beraber kimseye dua etmeyin" (Cin 18), "Allah sana bir zarar dokundurursa, onu O’ndan başka giderecek yoktur" (En‘âm 17), “O’ndan başka dua ettikleriniz size ne zarar ne de fayda verebilir” (Yûnus 106), “Darda kalana dua ettiğinde icabet eden kimdir?” (Neml 62). Bu ayetlerde geçen dua, yalnızca bir hitap değil; Resûlullah ﷺ’in ifadesiyle “ibadetin ta kendisi”dir (Tirmizî).
İbadet olan bir fiil, Allah’tan başkasına yöneltildiğinde bu hâl, Kuranın çizdiği tevhid
Puan vermedi
"Sanatlı bir eser, sanatkârı icab eder..."
İşte ey tabiata saplanan ve bataklıkta boğulmak derecesine gelen gàfil! Bütün mâzi ve müstakbele ulaşacak hikmetli ve kudretli mânevî el sahibi olmayan birşey, nasıl bu zeminin hayatına karışabilir? Senin gibi hiç ender hiç olan tesadüf ve tabiat buna karışabilir mi? Kurtulmak istersen, "Tabiat, olsa olsa bir defter-i kudret-i İlâhiyedir; tesadüf ise, cehlimizi örten gizli bir hikmet-i İlâhiyenin perdesidir" de, hakikate yanaş.
Yirmi Beşinci Pencere
Nasıl ki, madrub, elbette dâribe delâlet eder; san’atlı bir eser, san’atkârı icâb eder; veled, vâlidi iktizâ eder; tahtiyet, fevkıyeti istilzam eder, ve hâkezâ. Bütün umûr-u izâfiye tâbir ettikleri, biribirsiz olmayan evsâf-ı nisbiye misillü, şu kâinatın cüz’iyâtında ve heyet-i umumiyesinde görünen imkân dahi, vücûbu gösterir. Ve bütün onlarda görünen infiâl, bir fiili gösterir. Ve umumunda görünen mahlûkıyet, hàlıkıyeti gösterir. Ve umumunda görünen kesret ve terkib, vahdeti istilzam eder. Ve vücûb ve fiil ve hàlıkıyet ve vahdet, bilbedâhe ve bizzarure, mümkin, münfail, kesîr, mürekkeb, mahlûk olmayan, Vâcib ve Fâil, Vâhid ve Hàlık olan mevsuflarını ister. Öyle ise, bilbedâhe, bütün kâinattaki bütün imkânlar, bütün infiâller, bütün mahlûkıyetler, bütün kesret ve terkibler, bir Zât-ı Vâcibü’l-Vücud, Fa’âlü’n-Limâ Yürîd, Hàlık-ı Küll-i Şeye, Vâhid-i Ehade şehâdet eder.
Elhâsıl: Nasıl imkândan vücûb görünüyor; infiâlden fiil ve kesretten vahdet-bunların vücudu, onların vücuduna katiyen delâlet eder. Öyle de, mevcudât üstünde görünen mahlûkıyet ve merzûkıyet gibi sıfatlar dahi sâniiyet, rezzâkıyet gibi şe’nlerin vücudlarına katî delâlet ediyor. Şu sıfâtın vücudu dahi, bizzarure ve bilbedâhe, bir Hallâk ve bir Rezzâk Sâni-i Rahîmin vücuduna delâlet eder.
Demek, herbir mevcud,
Hristiyanlara ve Müşriklere Benzemeye Reddiye·111 syf.·Din
10/10
2025 27. kitabı
Tevhid ehlinin beğeneceği, fakat tarikat ehlinin ve putçuların beğenmeyeceği bir kitap.
Kitapta müellif; tevhid inancını, tarikatlarda bulunan bozuklukları, türbelere yönelik yapılan yanlışları ve bunların Allah’a şirk koşma boyutuna nasıl ulaştığını ayetler ve hadislerle anlatıyor.
Gerek geçmişte gerekse günümüzde, Allah ile kul arasında mutlaka bir aracı olması gerektiğini savunan çok sayıda insan vardır. Bunların başında da ne yazık ki tarikat ehli gelmektedir. Bağlı oldukları şeyhleri, tövbe haşa, Peygamber Efendimiz ﷺ ile aynı mertebeye koyan aklı noksan kişiler bile vardır. Hatta bu şeyhlerin öldükten sonra da her şeyi gördüklerini, ziyaret edenleri bildiklerini, hatta kıyamet günü şefaat edeceklerini iddia edenlerle karşılaştım.
Bu, Allah’ın yarattığıdır. Gösterin (bakalım) O’nun dışında (iddia ettiğiniz şefaatçiler, veliler, salihlerin ruhları) neler yaratmış? (Hayır, öyle değil!) Bilakis zalimler, apaçık bir sapıklık içerisindelerdir. (31/Lokmân, 11)
Allah Teâlâ burada açıkça, O’ndan başka hiçbir varlığın yaratma gücüne sahip olmadığını bildirmektedir. Şefaat yetkisinin de yalnızca Allah’ın izniyle olacağını yine Kur’an bize öğretmektedir:
“De ki: Şefaat bütünüyle Allah’ındır.”
(Zümer, 39/44)
Bu insanlara bazı gerçekleri asla anlatamazsın; çünkü dinlemezler. Öyle körü körüne bağlanmışlardır ki, sanki gözlerine perde inmiştir. Yanlış yaptıklarını söylediğinde, bu sefer de bizi dinden çıkmakla suçlarlar. Oysa biz dinden çıkmayı değil, tevhidi anlatıyoruz.
Bu konu üzerinde konuşulacak çok şey var; fakat uzatmayalım. Kitabı okuduğunuzda birçok gerçeği daha net anlayacaksınız.
Kitapta müşrikler de anlatılıyor ve günümüzdeki bazı tarikat ehlinin hâllerini onlara benzetiyor ki bence aynı da. Ve zihniyetin farklı isimlerle devam ettiğini vurguluyor.
Ve
Risalei Nur- Kuran ÇelişkileriDin
Galiba ilk ve son defa Said Nursi hakkında konuşacak ve tüm bu incelemeler arasındaki olumsuz konuşan olacağım. Ancak ben yalnızca gerçekleri hatırlatmak ister, Allah'ın kitabına yönelmeye davet ederim.
"Hem Zümer suresi hem Casiye süresi hem Ahfak Süresi'nin ilk ayetlerinde "Bu kitabın indirilmesi saygın ve hikmet sahibi Allah tarafındandır." Çok kıymetli ayetlerdendir. Bu ayetler bile 22. Ayetler gibi Risalei Nur isminin zatına,yazılmasına ve yayılmasına işaret manasıyla bakıyorlar."
(Risalei Nur külliyatı, Sikke-i Tasdiki Gaybı, Birinci şua sayfa 144)
Allah Kuran'ı DİN açısından BÜTÜN indirmiştir. Kuran dini tüm konuları ele almıştır. Tüm bunlar yüce Allahın kudretinden gelir. Ancak Said Nursi Kuran da Risalei Nur'a işaret var der. Siz, hücreyi anlatmak için bir kitap yazsanız orada her şeyi anlatsanız gidip şuna da bakın der misiniz? Hayır. Çünkü her şeyi anlamışsınızdır. Tüm çizgiler çizilmiş yasaklar belirlenmiştir. Bunun üstüne laf söylemek günahtır.
Yine Said Nursi,
"Özellikle Allah dostu Abdülkadir Geylani, en büyük yardım istenen, ol deyince olduran, dünyanın geleceğini haber vermiş ve her gördüğünü uygun bir beyanla söylemiştir."
(Risalei Nur, Barla Lahikası, 194.mektup 3.kısım sayfa 326)
Said Nursi, Abdülkadir Geylaninin gavs ya da Allah dostu olduğunu bize anlattı anlattı durdu ama ufak bir sorun vardı... dinde bu kavramalara yer yoktur. Allah katında kimin ona yakın olduğunu kim bilebilir? Bunu bilsek de bu bizi ne ilgilendirir? Biz insanlara anlatılan bu mudur? İslam, Kuran sizden bunu mu bekler?
Gavs, kainatın yönetimde sorumlu olduğu düşünülen kişidir. Bunun Kuran da geçme ihtimali var mı? Bir insan nasıl bunu yapabilir? Hadi mucize diyelim, peygamber olmayana mucize olmaz. Bizler perili köşkte yaşamıyoruz her şey çok normal fiziki bir