Zümer G. DEMİR
@zumerg
Reklam
"Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş
ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar."
" Annesinin ne düşündüğünü ve kendisini sevdiğini biliyordu o anda. Ama bir varlığı sevmenin çok büyük bir şey olmadığını ya da en azından asla bir sevginin dile
getirilecek kadar güçlü olmayacağını da biliyordu.
Örneğin, annesiyle birbirlerini hep sessizce seveceklerdi.Ve yaşamları boyunca duygularını birbirlerine daha rahat açıklayamadan; sırası gelince annesi ya da kendisi ölecekti. "
"Sekiz yıl oluyor, öldü demiyorum. Her zamankinden biraz daha silikleşti ve geri dönüp baktığımda artık yoktu. "