Ve birden, kendisinde daima var olan çözümleme
takıntısıyla bu mutluluğun da derinliklerine girip gerçeği
görmek merakına düştü; elbette bunların da göründükleri
kadar mutlu olmadıklarını, Suad'ın da gerçekte bu kadar
kusursuz bulunmadığını tekrar etmeye başladı.
Onlar konuşurlarken Suad kocasına duyurmamaya
çalışarak Necib'e dedi ki: "Bugün gidiyor musunuz?"
Necib
tereddüt ederken burada kalmanın onun için bir fedakarlık
olduğunu düşünerek rica eder bir sesle ekledi: "Bugün kalınız!"
Sonra bunu da yeterli görmeyerek: "Kalınız. size ihtiyacım var," dedi.
Bu ses, bu davranış o kadar esrarengiz, o kadar tatlıydı ki Necib hatta şaşmış bile görünmeden boyun eğdi.
Necib sobayı yakmak için Suad'a yardım ediyordu:
- Benim öcümü mü? dedi: dünyada öç kadar yabancı olduğum bir duygu yoktur. Bugün beni döven birini, yarın biri
döverken görsem ağlayacağım gelir.