Zeynep Çamlı
@zykahraman
Zeynep Çamlı
, bir kitap okudu8/10
15 saatte okudu
·Okunma: 05 Aralık 2021 11:16
·2021 1. kitabı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Seçilmiş KelimeŞiir
O yazar doğum sancısına benzetmişti acısını.
Öyle ağırmış.
Ama gelecek güzel haberlerin de sebebiymiş acısı.
O haber gelmedi.
O acı kaldı.
Yazar o gün anladı,
Ne yaşadığı acı
Doğum sancısıymış,
Ne de gelmeyen güzel haberin hüznü,
Ölü doğum yapmış ananın yürek yarası.
Kederi de sevinci de
En üst mertebede
Anlatmak için seçtim doğumu,
Demiş yazar.
Yaşadıklarım sıradandı,
Seçtiğim kelimeler ağır.
Kelimeler ne kadar ağır.
Öyle değil gibi
Savuruyoruz cömertçe.
Hikayemiz görkemli olsun yeter ki,
Gerek yok yaşadıklarımızı
Abarttığımızla yüzleşmeye.
Babam ve Birtakım HususlarEdebiyat
Ahşap görünümlü plastik ayaklar, taş görünümlü dijital baskı paneller, paslanmaz çelik görünümlü içi bomboş alüminyum kulplar piyasayı öyle bir istila edecek ki; her şeyin ne olduğuna değil, nasıl göründüğüne bakarak yarattığımız yaşam alanları, nihayetinde, o yaşam alanlarında yaşayan bizleri de içi bomboş ama güzel görünen mahlûklara dönüştürecek.
Sayfa 184 - Babam ve Birtakım Hususlar
Elveda ÇocukluğumEdebiyat
Çocukluktan kalma bir alışkanlıkla, uğradığım haksızlığı, özellikle çözmeden rafa kaldırayım ki sonradan ilk tartışmada “Siz bana böyle yaptınız,” diye çıkarıp önlerine koyacak bir kozum olsun. Çocukluğumda bilhassa annemle girdiğimiz her tartışmayı, -hele de tartışmayı kaybedecek gibi olursam- evvelce vuku bulmuş ve benim haklı olduğum alakasız olaylar ile sabote etmeyi çok severdim.
“Hadi kolay gelsin,” dedim. Yüzümde cephaneliğine nadide bir parça katan silah tüccarının şeytani gülümsemesi vardı, gözümde akmak üzere olan bir damla yaş. Koşar adım çıktım odadan.
Sayfa 192 - Elveda Çocukluğum | Ela
AnkaraEdebiyat
Ilık bir yaz gecesi, dışarda oturmuştuk. Karanlıktı. Yıldız var mıydı? Yoktur. Ama var gibiydi. Şehrin ışıltısı yüzünden sönmemişlerdi o gece, bizim için oradalardı sanki. Yan masalarda yemek yiyen insanlar, uğultular, çatal bıçak sesleri, hesap isteyen asabi müşteriler, masalara yetişmeye çalışan yorgun garsonlar yoktu. Sadece biz vardık simsiyah gecede, bir de yıldızlar. Yoksa da vardı.
Sayfa 81 - Ankara | Ela