Tıpkı coşkularımızda olduğu gibi, sevdanın bencilliğinde de, anlamsız ama gene de dokunaklı bir şeyler var. O günlerde Iris'in tertemiz bir öze sahip, deyim yerindeyse, kendini felsefeye ve işine ada-mış, okuldaki küçücük odasında rahibe gibi bir yaşam sürdüren, kendim için olmazsa olmaz saydığım bütün o ikiyüzlülüklerden, meraklardan, düzen ve dolaplardan uzak biri olduğuna kesin gözüyle bakmam da anlamsızdı hiç kuşkusuz. Benim gözümde üstün bir varlıktı o; üstün varlıklarınsa kafa yapılarının benimki gibi olamayacağını biliyordum.