Züleyha
@zzuloo
53 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Etrafımdaki binlerce insan gülüp gevezelik ederken, ben yıllar önce kaybettiğim insanlığımı içimde arıyor, düşüncenin büyülü yolunda ilerliyordum.
Bir nehirde akıntıya kapılmış dümensiz bir tekne gibiydim. İçimde bir şeylerin öldüğünü hissediyordum, bir ceset gibi buz gibiydim. Ancak bozulmanın o iğrenç kokusu henüz duyulmuyordu ama azalan yaşamın umutsuzluğu, bedeni ölüme ve sonuç olarak da çürümeye götüren bir duygusuzluk hakimdi.
Son derece hayranlık verici bir teknikle yolumun üzerindeki tüm engelleri temizlemiştim ve bu engellerin yokluğu benim yaşam sevincimi baltalıyordu.
Puan vermedi·50 syf.·
28 saatte okudu
·2020 4. kitabı
Hayatının iki ucunun süper insan güçleri tarafından alınıp bağlandığını hissediyor ve onun bir ip gibi ortadan kopmasını diliyordu.
