İnsanın kendine yapabileceği en büyük iyilik ise başkalarının hayatını güzelleştirmeye çalışırken kendini unutmamaktır. Kendi varlığının anlamını hatırlamak ve bu anlamı yok sayan yerlerden çekmeyi bilmektir. Gitmek her zaman kaybetmek değildir. Bazen gitmek, bir insanı hak ettiği gerçekle baş başa bırakmaktır.
Kötü şeyler herkesin başına gelir. Önemli olan bundan sonrası. Ya oturup durmadan kendine acırsın ya da canının acımısına rağmen kalkarsın ve yola devam edersin.
Kendi zihninin ve hayatının efendisi olabilmek, hırslarının ve korkularının kölesi olmamak için farkındalığını yüksek tutmak gerekir. Bizi hayatta hangi duygu ve düşünce yönetiyorsa söz hakkı da önce ona geçer. Onun yön verdiği bir zihin zamanla karakteri, karakter de kaderi şekillendirir. Bu yüzden dış dünyayı kontrol etmeye çalışmadan önce iç dünyamızda nelerin hüküm sürdüğüne bakmak en sağlıklı başlangıçtır.