o zamanlar gerçekten tam da ihtiyacım olan şeydi, zamanlaması.. satırlar arasında kaybolduğum o vakitler ve beni içine çekip alan kurgu her şeyiyle çok güzeldi ama şimdi o kadar çok bayıla bayıla okur muyum bilemedim.. yine de nagi'me bu tatlı kurgusu için teşekkür ederim.
Siz deneyimleyemediğiniz hangi hayatı tekrar yaşamak isterdiniz?
Kitap benim normalde okuduğum kitaplara hiç benzemiyor diyerek başlayabilirim.Büyük ihtimal böyle bir kitap olduğunu bilseydim okumaya da başlamazdım ama her zaman ön yargılı olmamak gerektiğini bi kez daha bu kitap gösterdi bana.
Nora, hikayenin ana kahramanı, zaten hep bu karakterin etrafında oluyor olaylar, Nora kök yaşamında(onun deyişiyle) çok beceriksiz, hiçbir işe yaramayan biri olarak anlatılır.(Kitap ilahi bakış açısıyla yazılmıştır bu arada.)Bunun üzerine planını yapar ve tam 00.00da intihara kalkar fakat o sırada kendini bir kütüphanede bulur.Kütüphanede zaman durmuştur ve Nora kendine uygun yaşamı bulana kadar hep 00.00da kalacaktır.İçeride sonsuz tane kitap ve bu kitapların içerisinde verdiği farklı kararlar soncunda yaşayabileceği hayatlar vardır.Kütüphanede Bayan Elm, Nora'ya sürekli yardımcı olur.Deneyimlemek istediği yaşamı söyledikten sonra Bayan Elm, ona uygun kitabı verir ve ilk cümlesini okuduktan sonra o hayata girer.Ne zaman içinde bir hayal kırıklığına dair ufacık bir şey hissetse o zaman da kütüphaneye döner.Böyle böyle bir sürü hayatı deneyimler ve en sonunda istediği hayatı bulur, istediği hayatı bulduysa, içinde bir hayal kırıklığı yoksa neden kütüphaneye döndü peki?Çünkü bu sefer ölmek istediği için değil, yaşamak istediği için dönmüştür.Kütüphane ise ona şans vermek için yıkılmaktadır.Nora geç olmadan Bayan Elm'in dediği kitabın içine 'YAŞIYORUM' yazar ve kütüphane yıkıldığı anda o da yaşamak istediği hayata en baştan tekrar başlar.
Kitap inanılmaz sürükleyici ve merak uyandırıcı. Tabii ki biraz fantastik fakat bu onu daha heyecanlı kılıyor bence. Ve bunu da söylemeliyim, kitabın konusunu 'The Good Place' adlı sitcoma da inanılmaz benzettim.Kitabı sevdiyseniz onu da izlemelisiniz:)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitapta nazlının kendi içsel arayışını okuyoruz aslında. Spoiler vermek istemiyorum yoksa okumanın bir anlamı kalmıyor. O yüzden kendi yorumumu yazacağım. Nazlı bana son bölümlere kadar çok depresif geldi. Çevresindeki onu önemseyen insanları uzaklaştırıyor tersliyordu ve sevilmeyi hak etmediğini düşünüyordu. Sebebini kitabın son bölümlerinde anlıyorsunuz ama nasıl desem ruh halim depresif olsaydı bu kitap beni biraz daha dibe çekerdi sanırım. Biraz bencil olduğunu düşünüyorum herkesi etrafımızdan uzaklaştırarak umutsuz bir şekilde sürekli düşünmek kimseyi kurtarmaz ve kurtarmak isteyen kişiler var ise belkide yardım etmelerine izin vermeliyiz. En azından şans vermeliyiz.
Eski ismi Zangirt yeni ismi Bilge olan bir köy. Tarih 04.05.2009 saat 20:30-21:00 civarı.Olay nişan törenin silahla basılması çocuk,kadın(3'ü hamile ) ve erkek 44 kişinin öldürülmesi. Yani kitlesel cinayet kısaca katliam.
Bu kitap HEGEM (Hayatboyu Eğitim Gelişim Derneği ) Mardin Raporu.
Kapsamlı bir çalışma. Bu konu ile ilgili çeşitli kişi ve kuruluşların görüşüne başvurulduğu gibi başka kuruluşların hazırladığı raporlardan da alıntılar yapılmıştır.
Şiddet sosyolojisi türüne yakın olduğunu düşündüğüm bu kapsamlı çalışmayı bu tür alana,konulara ilgi duyanlara öneririm.
Yazarın dili çok akıcıydı. Nazlı ve Ezel'i çok severek okudum. Tek derdim Ezel'in Nazlı gittikten sonraki halleriydi.
Hiç yakıştıramadım. Özellikle ilk öğrendiğim anda. Onun harici çok tatlıydı.
Ankara Üniversitesi İlahiyat fakültesi serüveninin sonuna doğru yaklaşırken ilk Kur'an dersinde başladığımız hatmimiz bugün itibariyle bitti. Elhamdülillah. Her sayfasında öyle emek var ki. Şu sayfası bu sayfası. Siz okurken çocuk uyudu sayfası. Hamza kıraati halef rivayeti sayfası.
Bu hayatta Allah'tan istemek diye bir şey var ve ben o hakkımın hepsini Allah'ım kitabını bana sevdir derken kullanmışım. Net.
Hep sevdim. Okumayı söktüğüm günden beri okuyabilmeyi sevdim. Kitapları çok sevdim. Ama iş kainat kitabına bir türlü gelemedi. Gelmiyordu.
Tamam dedim her şeyin bir yolu var ve ben o yolu bulamıyorum. Okumasını öğrendim ama sevmesini öğrenemedim. Onu öğrenemedikçe de daha kötü hissettim. Peki dedim bunun da okulunu görelim. Kimse bilmese inanmasa Allah biliyor. Sırf bu kitabı öğrenirim umuduyla gidip çok safça ilahiyat fakültesine yazıldım. Bunu böyle yazınca bana da inandırıcı gelmiyor ama inanç benim içimdeydi. Ne olursa olsun kaybolmadı. I oldu beter hissettim. II oldu acaba dedim ama yine o sevgiyi bulamadım. Ama III. sefer öyle birini tanıdım ki. IV. lütuf olur artık diyerek vedalaştığımı hatırlıyorum Akif hocamla. Kur'an IV seçerken hiç ümidim olmadan, zihnime o gelmeyecek blokları göndererek devam ettim. Bir baktım Âkif king. Allahım dedim gerçekten sen bir şeyi canı gönülden isteyince veriyorsun ama ben istemeyi bilmiyorum. Çok mutlu oldum. Oluyorum hâlâ. Gelmezse çok üzülüyorum ama kırılmıyorum. Çünkü biliyorum ki çok daha önemli bir sözü var. Verilmiş bir söz. Dersin önünde tuttuğu için değil. Şu ana kadar yapması gereken ders sayısını çoktan aştı bile. Gün aşırı ders yaptığı zaman kalbim mutluluktan resmen çatlıyor. Ben bir insana bağlanacak biri değilimdir öyle. Âkif hocanın aurası kesinlikle Kur'andan geliyor. O kadar doğal bir hali var ki. O kadar
