“Dünya merhametsiz ve nezaketsiz görünüyordu gözüne- sıcaklıktan yoksun, içinde okşamalara, sevgi gösterilerine ve tatlı coşkulara yer olmayan bir dünyaydı bu.”
“Gözlerimi kaldırdığımda yıldızları görürüm, hiçbir anlamı olmayan yıldızları… Ve tüm bunların ortasında bir ben kalırım, hiçbir Sevgi’nin evlat edinmediği, hiçbir Dostluk’un oyunlarına almadığı, yüzüstü bırakılmış, zavallı bir çocuk.”