Cenaza evlerinde dayanilmaz bir hal var.Sana zorla yemek yedirmeye çalışırlar .Dişlerin kesmez , çenen açilip kapanmaz , boğazindan bir taşin geçmesi neyse bir lokma ekmek öyle geçer ama yinede ye diye dolanirlar peşinde .Bu böyledir ve ancak ağzında o lokmayi döndûrmüs olanlar bunu bilir . Şimdi ülkece halimiz böyle. Güne başlıyoruz, iyi kötü sofralara oturuyoruz ,öyle böyle gülümsüyoruz ama olmuyor , Geçmiyor boğazimizdan. Gönlümüzü hoş eden şeyleri ,manzaralari ,sesleri donuk gözlerle karşilaşiyoruz. Deprem, insanlarimizin ve daha pek çok şeyin çaresizliği ..Kalbiyle düşünen insanlar birbirine bakip bakip "aslında iyiyim ama ne bileyim ,keyfim yok." diyor.Üzerimize böyle bir hal basti .Çoktan yanmışti da on ilimizle birlikte ;tüm taziye evlerinin haykirışlarinin kaynatilmasiyla rengini almış bir şerbetin o ağir kokusu sardi etrafimizi .Dayanılmaz bir koku .Hepimizin burnundaki o acı koku bu.Dağilir mı ? Elbet.Ne zaman ?Bilmiyorum .AMA bir süre böyle.Bir süre hepimiz keyifsiz olucagiz.Bir odada kardeşin ağlarken öbür odada sen nasil gülebiliyorsan öyle olacak.Allah sabırlar versin hepimize.Bir yükselişin eseri olan bu kutlu,mübarek günde tüm gönüllerde içten bir dua nidası yükselicek göklere..Evrende nehirlerin coşkun aktiği gibi akan, yerin ve gögün yegane sahibi,yıldizlarin aydinlaticisi olan Yüce Rab!Kalplerimizden geçen en ulvi duayi kabul buyursun.Gönlümüzü hikmet nuruyla süsleyip,bağiş olarak taktir ettiği nimeti hayatlarimiza ikram etsin,geçmişin kederi,gelecegin gamindan arindirsin,Onun(c.c)yolunda hasıl olani hayatimiza nasip eylesin.Son olarak bilgilerin ilmini,muttakilerin mutlulugunu bahşetsin gönül bahçemize.Ve en önemlisi bu acı günleri bir daha yaşamayalım ve hep birlikte en güzel şekilde saralım..:(( Mevsimler gibi hayatimizin da değişicegi