“Aynı şekilde kanadığımızı biliyor mu? Ağlamak istemiyorum fakat bu şekilde yaralandım. Eğer kanarsan, ben de aynı şekilde kanarım.”
Ne büyük endişelere daldım yokluğunda,
benim de aklımın başında olmadığı zamanlardan,
Kendimi bilirim, en iyi ben tanırım fakat öyle zamanlara yelken açarım ki depresif hâlim unutturur benliğimi,
zamanlardır savrulup dururum,
seni düşünürüm, hasret dolu bir yuva yaparım zihnimin en karanlık köşelerine,
rengi böylesine maviye döner gelişinle,
iyiliğinle, güzelliğinle.
Romantizmi andıran eşsiz cümlelerindense hâlini merak ediyordum,
çok düşündüm fakat ruhum hep iyi olduğunu düşündürdü bana, belki yanlıştır fakat ruhum kendini buna inandırır,
ben de iyiliğini böylesine istiyorum ya,
her seferinde inanırım kendime,
zihinsel düştüğüm boşluklara bir de ruhumu itmem.
• Letavitsa, 27.06.23 | 02.52