R.
@04baran
Puan vermedi·258 syf.·
2019 32. kitabı
Reklam
Açıkçası büyük bir beklentiyle başladım. Kitabın konusu, anlatım şekli.. elbette güzeldi fakat dostoyevskinin diğer kitaplarından aldığım hazzı bu kitapta pek bulamadım.Özellikle başta çok sıkıcı başlayan konu daha sonradan kitabın kadın kahramanı nastenka'nın girmesiyle biraz daha ilgi çekici olsa da benim beklentimi pek karşılamadı.
İçerisinde birbirinden farklı hikayeler bulunan bu eserde stefean zweig adeta farkını ortaya koyuyor yine..Bir insanın yaşadığı duygular bu kadar özenle ve bu kadar hissettirerek nasıl anlatılabilir? Gerçekten de zweig'in şaşırtan ve bir o kadar mükemmel bir yazar olduğunu okuduğum her kitabında hissettim..
Kitabın isminin neden Amok koşucusu olduğunu da kısaca açıklayayım:
Amok, bir tür çıldırma durumudur. Bu tabir, bugün dünyanın her yerinde benzer cinnet olaylarında faili tanımlamak için kullanılır. Kökeni bir çeşit intihar saldırısı geleneğine dayanır. Amok koşucusu sonuna kadar savaşır sonunda savaştığı şey uğruna ölür.
Kesinlikle okunmaya değer.....
Ortadoğu'nun değişmeyen kaderi ve işid terör örgütünün yaptığı zülümleri anlatan muhteşem bir hikaye...
Okurken son derece duygulandım çünkü gerçekten de bu zülümler yaşandı.
Hüseyin ve meleknaz'ın hikayesi..
Biri müslüman öbürü ezidi olan ikilinin kötü kaderleri ve yazarımızın olağanüstü anlatımı inanıyorum ki okuyacak olan okurlar tarafından çok sevilecek. Şimdiden güzel okumalar....
Reklam