Sağlık İçin En Güçlü Doğal İlaçlarİnsan ve Hayat
A) Yaşamın Temelleri
01- En iyi her derde deva ilaç Su içmek
Her derde deva demek abartılı olsa da, yeterli su tüketimi yaşam için vazgeçilmezdir. Su; hücresel faaliyetlerin sürdürülmesine, böbreklerin çalışmasına, vücut ısısının düzenlenmesine, besin ve oksijen taşınmasına yardımcı olur.
02- En iyi güzellik ilacı Uyumak
Uyku sırasında büyüme hormonu salgılanır, hücre onarımı hızlanır ve cilt yenilenir. Kaliteli uyku, cildin daha sağlıklı görünmesine ve erken yaşlanma belirtilerinin azalmasına yardımcı olur.
03- En iyi bağışıklık destekçisi Yeterli uyku
Uyku sırasında bağışıklık sistemi güçlenir. Kronik uykusuzluk enfeksiyonlara yakalanma riskini artırabilir ve vücudun savunma mekanizmalarını zayıflatabilir.
04- En iyi akciğer dostu alışkanlık Derin nefes almak
Diyafram nefesi ve kontrollü derin nefes egzersizleri akciğerlerin daha verimli kullanılmasını sağlar, oksijenlenmeyi destekler ve sinir sistemini sakinleştirerek stresi azaltır.
B) Hareket ve Fiziksel Sağlık
05- En iyi kanser risk azaltıcı alışkanlık Yürümek
Düzenli fiziksel aktivite; başta kolon ve meme kanseri olmak üzere birçok kanser türüne yakalanma riskinin azalmasıyla ilişkilidir. Ayrıca bağışıklık sistemini ve metabolik sağlığı destekler.
06- En iyi kalp dostu alışkanlık Düzenli aerobik egzersiz
Yürüyüş, yüzme, bisiklet veya hafif koşu gibi aktiviteler kalp-damar sağlığını destekler, dolaşımı iyileştirir ve kalp hastalığı riskini azaltır.
07- En iyi stres ilacı Hareket etmek
Düzenli fiziksel aktivite kortizol düzeylerini dengelemeye yardımcı olur, endorfin salgılanmasını artırır ve zihinsel gerginliği azaltır. Stres yönetiminde en etkili doğal yöntemlerden biridir.
08- En iyi ruh hali destekçisi Düzenli egzersiz
Yürüyüş, hafif koşu ve diğer aerobik egzersizler; endorfin, serotonin ve dopamin
Haram, Kul Hakkı ve YargıAlıntı
Anayasa Mahkemesi Başkanı Kadir Özkaya, geçtiğimiz günlerde hâkim ve savcılara seslenirken çarpıcı sözler söyledi: “Hâkim ve savcılar gösterişten, riyadan, haramdan, yalandan şiddetle kaçınmalıdırlar. Üzerlerinde kul hakkı olmamalıdır. Kul hakkı çok önemlidir, ibadetle affolmaz. Haram yiyen insanların gönül gözleri gerçeği göremez. Midede haram lokma olursa ne takva ne de fetva kurtarır. Haram ile abat olanın sonu berbat olur.”
Bir Anayasa Mahkemesi Başkanının bu açıklıkla konuşması, aslında çok katmanlı bir çaresizliğin ifadesi. Anayasa’nın açık lafzına rağmen Anayasa Mahkemesi kararları yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri pratikte bağlamamakta; ilk derece mahkemeleri yalnızca siyasi boyutu olan kararlarda değil, temel haklara ilişkin yerleşik içtihatlarda da AYM’nin verdiklerini çoğu zaman tanımamakta; AİHM’in kesinleşmiş önemli kararları yıllardır uygulanmamaktadır. Buna paralel olarak yargı camiasının önemli bir bölümü kararlarını bağımsız hukuki ölçütler yerine iktidarın beklentileri doğrultusunda kurabilmekte; hâkim-savcı eliyle yürüyen kayırmacılık ve yolsuzluk, münferit bir sapma değil yapısal bir durum hâline gelmiş, kurumsal denetim mekanizmaları ise işlevini büyük ölçüde yitirmiştir. Bu ortamda, yüksek mahkemenin başkanı için vicdana hitap etmek dışında çok fazla imkan da kalmamıştır.
Alıntılanan sözler bu yüzden lafzından çok daha fazlasını, nasihat değil, kronikleşmiş acı bir tablonun teşhisini ifade ediyor. HSK anayasal görevlerini yerine getirseydi, ülkede yolsuzlukla mücadele kurumsal bir gerçeklik olsaydı, hukuk devletinin gerektirdiği gibi yanlış yapanın olağan denetim mekanizmalarıyla tasfiyesi sağlanabilseydi, bir mahkeme başkanı için “haram lokma” ve “kul hakkı” üzerine kürsüden ders verme zorunluluğu
Reklam
05/29/2026 öyle bir açı bıraktı ki bana Ömer’im sende sonra her şey anlamsız kaldı :(🥀😞🤲
Okuduğum herhangi bir kitabın herhangi bir sayfasını açıp herhangi bir kelimesini seçip sabah edebilirim kendimle. De ne diyeceğini biliyorum.
Vapur dumanı çiçekleri bitiyor cıvıltıların bodrumunda. Anılarım mı yanıyor, hafızam alesta. Çift dikiş yaralar, her biri kalasta. Hızarla geliyor bir ben -mi o- epey uzakta. Korkumun filmini çeken etrafin sesinin yanında huzur veriyor. Festivalde gibiyim.
Sanrıları kemiriyor çınar yaprakları. Tanrılar fırlıyor topraktan. Sokak lambalarının rengi neden kırmızı? Eksildiğim yetmez mi? Geldik diye uyandırsan beni olmaz mı? Denizi koysan önüme, çivilemesine atlasam. O değil de bak buraya rüzgar eşeledim, büyüyünce hortum olacak. Nasılını sorma.
İki ters bir düz, beş gece dört güz geçiyor seçerek örüyorum ödediklerimi. Kendimi kendime ödüyorum. "Derdin ne?" Cevabını bulunca size geri dönüş yapacağız. Gökte bir kitap uçarsa bil ki benim, ele ele tutuşmuş harfler gözle görünür biçimde saçlarına dolaşıyorsa bil ki benim... "Saçım yok belki kelim. Kafam olduğunu nereden çıkardın en baştan." Ya varsayıyorum, bozma. Afacan ve zıpır, hayta ve dadaisttin kim?ini bilmediğm... Ne yalan söyleyeyim, özlemiyorum. =) Ölgün olgunluklar için önceki sayfaları çevirin. Mukaddimeyi okumaya lüzum yok, son kelimede özetleyeceğim her şeyi.
Tahammül ununutmamışken... Mutluluğun telaşı. Bugün konuşurken ünlediğim tamlama. "Ne kadar uzak bir kasabada"yı bırak, farklı kıtada. Uyuyan bedende bağıran rüya, uyuyandan bağımsız bir varlık olmaya ayıklıyor kendini. Çok karışığım biliyor musun? Çözülürse(m) dahası sığmaz kazanlara. Ürkmeden sığınacağım, yalın, duru bir şey düşlüyorum. Bu bir insan ya da çatı değil kesinlikle. Ben biliyorum ama kondum göçeceğim.
Lens mi taksam. Gözlüğümün camlarından cümleler geçiyor. Çıkardığım zaman uzağı göremiyorum. "Önünden ye
03/05/2026Duygu ve Düşünce
Acı bir hakikat olması ve yarama vurması, bu hakikatin merhem olmasına mani değil. Küçük ve zahiren önemsiz sebeplerin, sevk ettiği düşüncelerle beraber tefekkür edince, bunun tamamen sevk-i ilahi olduğunu fark edememek imkansız. Zamanlaması dahi mevcut bir sürecin uyumlu parçası...
Hep savaşmışım bugüne kadar. Ancak bazı cephelerde silahı kendime doğrultup, kendimi vurmuşum ve bazı parçalarımı koparmak elzem imiş.
Ne bileyim, ben de isterdim bir sevda şiirinin içinde ahenkle dans eden kelimeler gibi süzülmeyi bu hayatın içinde ama sanırım ölene kadar zırhımı bırak(a)mayacağım...
Yaraların dahi birçok katmanları varmış. Hem iyileştiren, hem acıtan, hem bazı yollarda dizlerinin dermanını emen, hem de daha güçlü yürümene sağlayan... bazen önce öldürüp, daha güzel dirilmene sebep olan...
Bazı yaralanmalar dikkatsizlikten, görememektendir belki yara bile değildir de biz elimizle deşip yara ediyoruzdur ancak bazı yaralar ise kaderimizin kaçınılmaz bir parçasıdır yani aksi mümkün değildir, mecbur o yarayı alacaksın, gönlüne katacaksın, bununla yaşamayı da öğreneceksin.
Bizim yaptıklarımızı da yaratan Allah'tır ve hangi olayda, ne kadar irademizin olduğunu bilen ve tayin eden O'dur. İşimize geldiği gibi "kahrında hoş lütfun da" demek kolay. Kahır, kolaysa "hoş", zorlandığımızda ise "vah bu neden oldu, olmasaymış, olmamalıydı" demeye başlar nefis. Bizler kahıra bile burun kıvırabiliyoruz...
Şunu da unutmamalı; bazı "kahırların" içerisinde de nice lütuflar vardır ve istisnasız yaşanılan her şeyde rahmet vardır....
Reklam
Reklam