Gamze Tayanöz

Gamze Tayanöz
Dünya göçüp gitmiş, seni taşımak zorundayım.
'...İstemeden kirleniyor insan...'
Reklam
Ne ölü ne sağ bir yaşamın kahramanı Zebercet. Gözünü ilk açtığı ve yaşadığı Anayurt oteli'yle aynı kaderi paylaşıyor: Birbirine benzeyen geçici ilişkilerle geçen günler, yalnızlık ve tek başına sürüklenen bir hayat.
Kaçılır mı hep? Bu tedirginlik yaşanır mı boyuna? Bilinmeyenin tedirginliği.
O zaman öl! Yo hayır, yaşayacaksın. Canını almamak, sana ölümden daha ağır bir ceza olmaz mı! Ben soyum veya kendi ömrüm için değil, gelecek ve gönlümün bahtı için üzülüyorum. O takatsiz elin mutluluğumu yıktı. Soldurduğun tüm ümitlerim karşısında senden neyi koparıp alabilirim ki?
... Bu kentten daha iyi anlaşıldığı bir yer yoktur belki de. Çünkü çamura, hatta kana bulanmış eküler burada hiçbir şeyi ele vermezler ve onlar her şeydir. Yeter ki yüksek sosyete servetinizin tam miktarını bilsin, size denk para tutarları arasında tasnif edilirsiniz ve hiç kimse de diplomalarınızı, belgelerinizi görmek istemez, çünkü bunların ne kadar ucuza edilebildiğini bilirler. Toplumsal sorunların cebir denklemleriyle çözümlendiği bir kentte, maceracılar mükemmel şanslar yakalayabilirler.