Melek Hürfikir
@0mimoza0
Reklam
...Ebeveynlerimizi yitirdiğimizde kendimizi kırılgan hissederiz çünkü bir yandan kayıpla baş etmeye çalışırken bir yandan da kendi ölümümüzle yüzleşmemiz gerekir. Yetim kaldığımızda artık mezarla aramızda kimse kalmamış demektir...
"Her insan kendisini diğer insanlardan daha çok sevdiği halde neden kendi fikrini diğer insanlarınkinden daha az önem verir?
Eğer biri beni sevmiyorsa bu onun sorunudur. Benim tek amacım, kınanmamı gerektirecek bir şey söylememek ya da yapmamaktır.
Sözünden dönmene ya da kendine olan güvenini yitirmene neden olabilecek hiçbir şeyi avantaj sayma.
...
Eğer bir hatalı olduğumu ispat eder, bir sözümün veya davranışımın yanlış olduğunu bana gösterirse memnuniyetle değişirim. Ben hakikatin peşindeyim. Hakikat kimseye zarar vermemiştir. Asıl zararlı olan insanın kendi yanılsamalarını ve cehaletini ısrarla sürdürmesidir."
"Yani ..." diye devam etti Andrew. "Buradan kendi algılarımızın bize zarar verebileceğini öğrendim. Algılarını değiştirirsen zarardan kurtulursun. Dışarıdaki hiçbir unsur sana zarar veremez çünkü sana yalnızca kendi bozuk ahlakın zarar verebilir. Bir düşmana verilebilecek yegâne karşılık, onun gibi olmamaktır."
"Aurelius diyor ki fikriniz olmazsa, 'zarar gördüm' diye bir şikayet olmaz; 'zarar gördüm' diye bir şikayet olmazsa zarar da olmaz.
... Mesela 12 bölümde şöyle yazıyor: Yargıları kesip atarsan kurtulursun. Bunu kim engelleyebilir ki? Ve birkaç satır sonra yine çok sevdiğim bir tane: Her şey düşüncenin verdiği biçimi alır. Ve düşüncenizin kontrolü sizin elinizdedir. Dolayısıyla yargılarınızı ortadan kaldırmaya karar verdiğinizde huzura kavuşursunuz. Tıpkı, burnu dolaşan bir denizcinin sakin sulara, dalgasız bir koya erişmesi gibi. "
Reklam