Wolinski şöyle yazmış: “Gülmek bir insandan diğerine giden en kısa yoldur.” Ben bir erkekten kadına diye ekleyeceğim.
Karım Sylvie belki de onu güldürdüğüm için bana kırk yıl tahammül etti. 
Yakından, özellikle de içlerine girdiğinde insan kuşakları çok gürültülü ve tekrarı olmayan olgular gibi görünür, ama onlara dışarıdan bakan bir göze göre birbirini izleyen kuşakların arasında çöldeki kum taneleri kadar benzerlik vardır.