Eyle sanman siz beni kendözümden gelmişem Ya kendi gönlüm ile bu kafese girmişem
Uşadam bu kafesi yıkam hırs u hevesi Zaîf kılam bu nefsi tâ aslıma ulaşam
Ey uslular ey uslular siz eyidin
ben n'ideyim
Ol dost yüzün göreliden
aklım başa gelmez benim
Bunun gibi tertîb ile işim niçe başa vara Elimden iş kaldı ise
cânımdan iş kalmaz benim
Ne usluyam ne deliyem neye benzer işim benim
Aşk denizine gark olup
gönlüm gözüm doymaz benim