Lamekan
@0nisanur
Leylaklar solmuştu, ben de solmuştum
Yok
12 Mayıs 2006
58 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
...dediği delilik halinin kıyısında dolanıyordum. Sebeplerin hükmünü yitirdiği vahşi bir ormanın ortasındaydım. Buz kaplı bir gölün içinde çırılçıplak uzanmıştım. Ortada hesap kitap kalmamıştı, zehirli bir bağlılık yüreğimi ele geçirmiş , kalbimi perdele mişti. hiçbir seyi anlayacak, ayırt edecek halde değildim, nerede bir ateş görsem elimi içjne sokuyordum, nerede bir uçurum görsem kendimi bırakıyordum, nerede bir kuyu bulsam içine düşüyordum. Defteri kalemi paramparça etmiştim, mürekkep hokkasın kanla dolduracak kadar gözümü karartmıştım.
...Çünkü insan ancak kendi kanaatinden sorumludur.
Eyle sanman siz beni kendözümden gelmişem Ya kendi gönlüm ile bu kafese girmişem
Uşadam bu kafesi yıkam hırs u hevesi Zaîf kılam bu nefsi tâ aslıma ulaşam
%40 (95/232 syf.)
