Özgü
@0zgu
Çapraz okumalarıma dijital ayraç
12 Şubat
71 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Bu yıl okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Yazarın olayları samimi duygularla en doğal şekilde aktarması kitabı farklı bir boyuta taşıyor.
Aşk - ayrılık - hüzün üçgenini en ince detayıyla anlatırken oluşturduğu atmosfer bazen gülümsemeye bazen aydınlanmaya bazen de hüzünlenmeye götürüyor.
Hayal kırıklıklarını daha özgün nasıl ifade edebilirdi ki diye düşünüyor insan. Hikayeyi gerçek kılan da bu nokta oluyor
Birkaç alıntı paylaşmanın diğer cümlelere haksızlık olduğunu düşünüyorum.
Her cümle kendinden önce ve sonra gelenlerle bir bütün sanki.
Yazarın ilk okuduğum kitabıydı. Merakla diğer kitaplarına başlamayı planlıyorum.
Eğer birinin hafızasında değilsek, aslında var mıyız?
Eskiden insanlar sessizce acı çekerlerdi. Şimdi ise bunu dile getiriyor, sorunlarını
tartışıyorlar. Üstelik acı çekmeyi kaderin getirdiği bir olgu olarak kabul etmiyor ve isyan ediyorlar. Bununla da yetinmeyerek mutluluğa ulaşmak için çaba harcıyorlar.
Ancak, öteki bölümlerde de tartışıldığı gibi, bu konuda ne yapabileceklerini gerçekten bildikleri söylenemez.
Savaş ya da toplumsal anarşi gibi ortamlarda bile insanlar günlük yaşamlarını sürdürmüş, dış görünümlerine özen göstermiş, aşık olabilmişlerdir. Ama insanın kendi içindeki kargaşa toplumsal kargaşadan daha ürkütücüdür. Bu nedenledir ki, insan evrendeki düzeni kendi yaşamında da gerçekleştirmeye çalışır.
Ben de eğer kararlarımı insanların ekserisi gibi verseydim, kendimi onlardan üstün görmekle kalmayacak, öyle görünecektim. Ben, kendimi tercih ettim. Onların üstün varlık dedikleri, kendini aldatmış bir varlıktır.
Uzun uzun düşünmezsem, aydınlık olanı gerçekten karanlık olandan pek ayıramam... Karanlıklarımın esas nedeni bu zayıflık olmalı.