Bugün oturdum ölümü düşündüm
Bir darağacında ya da yolda yürürken
Bugün oturdum ölümü düşündüm
Yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken.
Yüreğimi bir kalkan bilip, sokaklara çıktım
Kahvelerde oturdum, çocuklarla konuşhım
Sıkıldım, dertlendim, sevgilimle buluştum
Bugün de ölmedim anne
Reklam
Ürküyorum bir rüzgar esince
Çürük bir dal çıtırdayınca dışarıda
Bir dal hiç bu kadar benzemedi
Pencereye uzanmış bir namluya
Bakarsın bir daha yazmam, tek sözcük bile
Artık bütün kâğıtlar dolu, kalemler boştur
Yıkılır yüreğimden beynime kurduğum köprüler de
Bir kapı usulca örtülür, bir adam unutulur
Belki o şeydedir mutluluk, o buruk dinginlikte.
İşte Yedi Renk:1000Kitap
1. Dış görünüm
2. Beden dili
3. Ses
4. İletişim biçimi
5. İletişim içeriği
6. Eylem
7. Çevre
Reklam
Reklam