Sırtımda taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar,zıplar ,ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl nasıl da delinmez küfen?
Ebedi oluşun urbasi kefen!
Kursa da boşluğa asma köprü, fen ,
Allah derim,başka bir şey demem!