Yaşamım
Kaza süsü verilmiş bir cinayete benziyor.
Affedin beni
Doğmuş olduğum için affedin.
Aslında dönmezdim gittiğim yoldan
Hüzünlü çıraklara denk gelmeseydim.
Bugün pazar
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün Bu kadar benden uzak
Bu kadar mavi
Bu kadar geniş olduğuna şaşarak
Kımıldamadan durdum.
Sonra saygıyla toprağa oturdum.
Dayadim sırtımı duvara
Bu anda ne düşmek dalgalara,
Bu anda ne hürriyet,ne karım.
Toprak güneş ve ben.
Bahtiyarım.