Elif
@11ekinelif
Ne güzel çocuklardık...
Öğretmen
Ankara, 11 Ocak
32 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Kitapta ki olay örgüsü sürükleyiciydi fakat içeriğindeki duyguların okuyucuya geçmediğini düşünüyorum. Bu fikri de filmi izledikten sonra edindim. Filmde ki yoğun duyguları kitapta kesinlikle alamadım. Okuyuculara filmi izlemelerini de öneririm.
Reklam
Kitabı bu site üzerinde gördüm ve inceledim. Üzerinde Atatürk'ün okulların müfredatına konulmasını istediği kitap yazısını okuduktan sonra bir eğitimci olarak okumadığım için geciktiğimi düşündüm. Kitabı okuyup bitirdikten sonra gerçekten de geciktiğimi farkettim. Kitabın içerisinde birçok metafor vardı ki hepsi birbirinden etkileyiciydi. Grigoriy Petrov bir asır önce şuan hali hazırda var olan devlet yönetiminde ki sorunlara tam nokta atışı yapmış. Yüz yıl önce yazılmış bu kitaptan şimdi bile müthiş dersler çıkarılabilir.
Bir insan gece yatağım ne kadar rahat diye ağlar mı ya da bir insan patates soyarken ağlar mı? Eğer bu kitabı okumuşsa ağlar. Ayrıca çok iyi çekmeyen bir elektrikli süpürgeniz varsa ondan dert yanmaktan da vazgeçersiniz. Hem ağlatan hem minik tebessüm ettiren bir yaşam hikayesi.
Kurgu yine muhteşem. Her cümlesinde uzun uzun düşündüm. Bir kez okumak yetmez. Kaç kez okursam okuyayım sanki farklı bir şey bulacakmışım gibi. Bitti ama yine tadı damağımda kaldı. Hakan Günday sen nasıl bir kafaya sahipsin. Okuduğum her kitabında şu cümleyi kurdum gerçekten. Tebrik ederim.
Kitabı okumaya başladığımda ne oluyor, ne bitiyor, olayı kim yaşıyor vs. herşey kafamda allak bullaktı. Daha sonra okudukça anlamaya başladım. Farklı bir anlatım tarzı vardı. Aylak biri ancak böyle anlatılabilirmiş. Valla tebrik ederim.
Reklam