İlk şiddetli tütün yasağını koyan ve tütün içenleri aman vermeyip ölüm cezasına çarptıran 4.Murat'tır.
Duman keyfi uğruna kelle verenlerin sayısı kabardıkça,başta İstanbul gelmek üzere bütün imparatorluk halkını ciddi bir endişe aldı.
Öyle ki,hemen her sabah sokaklarda,kırk-elli cesetleri görülüyordu;cellatlar tütün içerken tutulanların başlarını vurup kellelerini koltuklarının altına bırakıyor,padişahın emri mucibine ne için öldürüldüklerini anlatmak için,çubuğunu kesik başın ağzına veriyorlardı.
Tütün içenleri arayıp yakalamak için bir hâfiye teşkilatı kurulmuştu,bunlar geceleri birer hırsız gibi şüphelendikleri evlerin,bekâr odalarınının damlarına çıkarlar,bacaları koklayarak tütün kokusu ararlardı,zira tiryakilerin bir baskın olursa tütün içtikleri yere tütünün dumanı ve kokusu sineceğinden çubuklarını evlerinin ocakları içinde tüttürdükleri söyleniyordu.Bu hafiyeler yazın da mersiye yerlerine dağılırlar,kırlarda çayırlarda tütün içenler bulunur mu diye gözetlerlerdi.Hatta bizzat padişah,yaz ve kış gece ve gündüz tebdil gezerdi.