Desem ki vakitlerden bir nissan akşamıdır
Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için
Hava kadar lazım
Ekmek kadar mübarek ,
Su gibi aziz bir şeysin ;
Nimettensin , nimetlensin
Desem ki …
İnan bana sevgilim inan
Evimde şenliksin bahçemde bahar ;
Ve soframda en eski şarap
Ben sende yaşıyorum
Ve sen bende hüküm sürmektesin
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini
Rüzgarla , nehirlerle kuşlarla beraber
Günlerden sonra bir gün
Şayet sesimi fark edemezsen
Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden
Bil ki ölmüşüm
Fakat yine üzülme müsterih ol
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Ve neden sonra
Tekrar sesimi duyduğun gök kubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum…
Cahit Sıtkı Tarancı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!