#YKS2026 bilindik görüntülerle başladı.
Bir baba 3 dk sınava geciken evladı için önce yalvardı sonra bela okudu...
Gençleri bu kadar sıkıntıya sokmaya ne gerek var; diye veryansın edenler de oldu.
Paragraf sorularında yakın anlamlı şıkların zorlayıcılığı sebiyle matematik sorularına vakit yetmediğini söyleyen öğrencilerle dolu sosyal medya...
Yani yıllardır sınav yapılıyor ama söylemler, eylemler hep aynı...(kaza, rahatsızlik vb talihsiz engeller dısında)
Bir yıl hatta bazı öğrenciler bir yıldan fazla sınava hazırlanıyor. Veliler sınav sureci boyunca aynı zamanda sınav velisi rolü içindeler.
Sistem elestirilerini kenara koyup; bir kez de kendi konum ve rolleriniz açısından gercekci bir degerlendirme yapın.
Son 15 günde ya da sınav günü; sınav moduna giren öğrenci ve veli olmaz, olamaz!
#yks2027 veli ve öğrencileri olarak doğru olanı en başta yapın. Koçluk çalışmalarına ağırlık verin ama ne olur akademik takibi de artık koçlukla karıştırmayın! Bunun bir faydası yok... Akademik takip başka bir şey, duygulara yaptığımız koçluk bambaşka bir şey!
Bu husustaki sorulara özellikle öğrencilerden gelen sorulara tüm sosyal mecralarda eğmeden bükmeden cevap veriyorum. Bunun gibi fırsatları da değerlendirin. Bir çok koç bu konuda duyarlı ama dedigim gibi akademik takip dısında kocluktan bahsediyorum. Akademik takip kocluk degildir!
Zehra Dalar Sevim
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İt olana tasma yerine taç takanlara duyrulur: Baya tuzlu oldu (:Hayata Dair
Bugün 2 ölçek mini tartoletlerin yarısıyla çikolatalı kurabiye yapacaktım. Dün akşamdan hamuru hazırlayıp dolaba atmıştım.
Normalde ince tanecikli tuz kullanıyoruz ve ben buzdolabı poşedinde şeker (!) buldum. O an taneciğine göre karar kıldım ve biraz loştu. Tuz olmasının mümkünatı yoktu. Ve damla çikolata koyacağım için normalden az şeker koydum. Hamurun tadına bakacaktım unuttum.
Bugünle birlikte toplam 3.30 saat harcadım. Bizimkilere kahve yapıp götürdüm. Ablamla konuşurken anneme de yemesi için ısrar ediyordum. Kadın yedi ve "Bu ne böyle tuzlu baya?" dedi. Tipiyle şaka yapıp yapmadığını anlamadım. Sonra ablam da ısırdı ve ağzından direkt hafifçe tükürdü. Ve "Haahahaa çok komik tamam, şimdi sıra bende." deyip kahveye bandırdığımı daha ısıramadan baya tuz tadı geldi ve "Ohaa şaka değilmiş. İnanmıyorum bu nasıl tuz olabiliiirr?" ama sona doğru sinirden ağlamaklıyım. "ŞEKER BÖLÜMÜNDE TUZUN NE İŞİ VARDI? BUZDOLABI POŞETİNDE TUZU KİM KOYDU?" diye biraz sinirlenirken bir sıcak bastı, bir tansiyonum düştü anlatamam.
Güldük de baya ama hep sinirden ve öyle böyle yaşanan aptallıktan.
"Sahte meyve tabaklarına benziyor: Biz ona bakıyoruz o bize bakıyor ama yiyemiyoruz. Hoş bu gerçek ama yiyemiyoruz yine de. ><" deyince annemin çözümü "Üzülme ıslatır tavuklara yediririz." oldu. "Bunun yarımını yiyen tavuğun yaşayabileceğini düşünüyor musun, hepsi çöpe. -_-' Ben yapmış olsam bile hiçbir albenisi yok. Sen nasıl yedin anne, delirdin mi?" deyince "Sen ısrar ettin, yemesem üzülecektin." dedi. 🤦♀️ Ben zaten minik kurabiye ve minik şekilde yapmıştım. Tatsın istedim ama tuzlu olduğunu bilmiyordum. İlk tepsi de çıkınca normalde tadarım ama tadasım gelmedi, yemek için hep birlikte olmayı bekledim. 😅😅🤦♀️
Poşet suçlusu annem. Ve ilk onda patladı. Tuzu seven ben bile o kahveden ötürü
Dk'nızın ne ara bittiğini farketmediğiniz dostluklar kazanın. (Daha 15 gün varrr yenilenmesiiine)
Onlar kadar ben de teşekkür ediyorum, eğlencemiz ortaktıÇocuk
Bugün bir kuzenimi askere uğurlamak için beklerken ailenin ilkokul veletleri yakan top oynuyordu. Onlar gelene kadar oyuncuları izleyip hallerine gülüyorduk ve tezahürat yapmaya başlamıştık.
2 kız ve 2 erkek olarak ayrılmışlardı. Birinin yaşı dolayısıyla kızların takımı güçsüzdü ve 6' dır erkekler oynuyormuş. Buna hem güldüm hem de onların sızlanmasına hak verdim. Ve davetlerine "Vedalaşmadan sonra siz dördünüz ortaya geçeceksiniz biz üçümüz (ablam- kuzenim) sizi vuracağız anlaştık mı?" deyince kızlar sevinç sesleri çıkarırken erkekler direkt meydan okumayla "Dördümüzü elediğinizde biz sizi vuracağız." demişlerdi. Direkt savaşma moduna açıp düşman gözlerle bakmışlardı. "Anlaştık, şanslı olan ve iyi oynayanlar kazansın." dedik ve 20-30 dk onlarla oynadık. Can tutmaya yanaşmayan ya da bilmeyen veletlere öğrettik. Cansız yakan top çok sıkıcı olurdu bir de biri ölünce beklerken sıkılmasın diğeriyle oyuna girsin diye alıştırma bile yaptık. Bir süre sonra toptan kaçanlar da birkaç tutma ile özgüven kazandı ve havadan gelince tutmaya çalışırken arada öldüler. Ve bilerek yaptığımızı sanıp havadan gelenlerden de kaçtılar ta ki kankisi kenara geçene dek. (: "Kankini geçir diye çok yavaş ve yukarıdan atıyorum." dedim sona küçük (7) kalmışken. Tuttu gibi oldu ama kaçırdı, saydırmaçta kazandırdık. Ve "Z.' ye alkış. Tüm takımı kurtardı. İlk canda arada onu da ilk geçirirsiniz artık değil mi?" deyince daha çok kenarda duranı da aldılar. Biz ona pek vurmuyorduk zaten ama arada kendini o topa vuruyordu. Çok komik ve eğlenceli geçti.
0.25-50×' te 10-15 dk da bizi ortaya aldılar. Alçaktan bile tuttuğumuzu gördüklerine şok geçirmişler ve "Asra abla, 5 candan sonrasında daha tutarsan canın sıfırlanır tamam mı artık tutmayın?" demişlerdi, tabi ki bunu diyen erkeklerdi. Bu dediğine güldüm
Zamanın Var!
Bir yazı okudum ve 15 dk dır bunun üzerinde düşünüyorum. Kısaltarak aktarıyorum:
-İnsan kendine karşı çoğu zaman gereğinden fazla acımasızdır. Bir yılda yapabileceklerini abartır ve 20 ya da 30 yılda neler başarabileceğini hafife alır. Henüz yaşamadık 20 ya da 30 yılı deneyimlemiş olmak için, o yüzden bunu mahvetme. Zamanın var!