Puan vermedi·48 syf.·
2026 8. kitabı
Elimde okuduğum kitaba kısa bir mola vermek için okuduğum çerezlik bir kitaptı. 40 sayfa kitap 15-20 dk sürdü. Yani aman aman bir şey değildi. Beklentiniz olmasın. Olaylar haliyle çok hızlı ilerledi. Tanış, flört et, yanlış anlamaları düzelt sonra hooop başka evreye ne okudum ben ya dedim bitince
Kitabı yazar 15 senede tamamladığını söylüyor ve iki çocuk karakteri gözüyle okuyoruz. İlk başta Melek ile başlıyoruz ilkokuldan ortaokul çağına kadar anlatıyor. Aslında herkesin övdüğü 70'lerin içinde dışarda oyun oynayan kız çocuklarının nasıl taciz edildiği gerek bakkal gerek dükkan gerek arkadaşının abisi gerek kendi kuzeni gerek öz dedesi ama bunların hiçbirini birine anlatamanın çaresizliği... Yazara burada çok kızılmış okuduğum incelemelerde neden sessiz kalıyorlar vs ama bence o zamanlar da günümüz gibi malesef sapık doluymuş ve çocuklar hep sessiz kalmış. Hatta herkes eskiye özenir ne oldu bizim ülkeye denir. Ben asla değiştiğimizi düşünmüyorum. Hatta belki de kameralarla bu taciz meselesinin bir tık azaldığını (şimdi diyenler olur aa her gün haberlerde neler duyuyoruz işte bundan bahsediyorum artık duyabiliyoruz önceden bence bu muhabbetler daha çoktu şimdi direkt çocuklar anlatabiliyor susmuyor duyabiliyoruz) ya da şuanki çocukları sokağa çıkarıp hadi akşam namazında gel desek bile kentsel dönüşüm oldu nasıl çıksınlar site çocukları bunlar artık gibi de düşünmeyin hadi diyelim çıkabilme imkanları var ama emin olun sokakta oynayan son nesil 90 lar nesli olarak özellikle kız çocuklarının yani şuanki Y kuşağı annelerinin çocuklarını değil dışarıya gözetimsiz çıkartmayı komşulara bile 5 dk bırakamamasının sebebi günümüzde komşuluğun ölmesi değil sokaktan, komşuluktan ne geldiğini bilerek büyümektir. Yani Y kuşağı anneler komşuluğu bıraktı akrabalığı bıraktı demesindeki en büyük meselenin taciz olduğunu ilk defa bir kitapta bu kadar iyi görüyorum. Evet kitap günümüze hiç gelemiyor kitap bunu da bu şekilde anlatmıyor 1970lerde başlayıp 1993 yılında Turgun Özal'ın ölümüyle bitiyor ama bu yorumu çıkartabilelim diye yazıldı bence bu kitap. İlk defa bir yazar 70leri
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
9/10
2026 27. kitabı
fazla tanıdıktı, fazla samimiydi.. storytelde kendi sesinden dinlemek ayrı bi zevk. ama fazla iyi olduğu için aynı gün içinde 2. kez dinledim (arada çalıştım, dönüş yolunda başka şey yapamadım yoksa sıkılmamak için 2. turu birkaç ay sonraya düşünüyordum).. zaten önceki gece de uyuyakaldığım için ilk 10 15 dk yı 3 kez dinlemiş oldum.. yeter bu kadar diyene dek Osman'a maruz kaldım yani.
o gün boyunca kafamda Osman'la kitabı, ayrılığı, ilişkileri düşündüm ettim. bazıları Osman'a kızmış incelemelerde. ben niyeyse kızmadım hiç. cidden niye kızmadım? öfkelenince daha kolay atlatıyor insan ayrılığı. öfke sönünce de kabullenişe bırakıyor, kendi yoluna bakıyosun. birkaç zor ayrılıktan sonra daha kolay kabulleniyosun herhalde. bunları yaşamadan da ayrımlaşmak pek mümkün değil gibi geliyo şu an. idk.
kitabın tarzı tam benlik. iç monologlara bayılıyorumm ben de fazlaca yapıyorum sanırım :') kafa yapısına zaten bayıldım. komedinin kölesiyim derdim bir ara. bazı insanların da iç sesi yokmuş mesela.. nası ya¿
Benimle konuşan bir kitapla kaderimin yönünü belirledim ve 15 dk içinde sona geldim. Tekrar okuyup farklı tercihler yapıp beni nereye sürükleyebilir diye merakımı giderecegim. Arkadaş önerisi ile kütüphaneden edindiğim ve yeni bir tarz kitabı da tanımaktan mutlu olduğum bir okumaydi benim için. Kütüphanenizde olması gerekir mi bence gerekir. Arkadaşlarımıza oyun gibi okutabiliriz eğlenceli :)
"Herkes seçimlerini yaşar ve kaderini kendi belirler"
Daha önce irade eğitimiyle ilgili başka bir kitabı okumuştum. Bu kitap da ona benziyordu. Yeni dönem gençleri için yenilikçi örnekler beklemiştim ama öyle olmadı. Teknoloji çağının insanlarına yüzyıllar öncesinin sözleri pek etki etmiyor bence. Sürekli tekrara düşülmüş. Farklı başlık altında benzer şeyler bu kadar kısa bir kitap için fazlaydı. Yine de kitaptan özet olarak aldıklarım şu şekilde; iradeyi eğitmenin yaşı yoktur, sonuç kadar süreçteki çabayı da takdir etmeliyiz, kendimizi tanımalı ve gerçekçi hedefler koymalıyız, başaramadığımızda yolumuzu değiştirmeli karamsarlığa kapılmamalıyız, çevremizi özenli seçmeliyiz, nasıl bir hayat istediğimizin farkında olmalıyız bu farkındalıkla yapılacaklar listesi hazırlayabiliriz, duygu-dürtü-düşünceler geçicidir hiçbiri sonsuza kadar devam etmez, 15 dk hareket sağlıksız atıştırmalığı engeller, uykusuzluk irade kapasitemizi çok yoran zorlayan bir durum dikkat edilmesi gerekiyor, evet irademizin bir kapasitesi var nelere harcadığımıza dikkat etmeliyiz, rutine dönüştükçe bazı hareketler iradeyi zorlamadığından yeni şeylere daha çok çaba harcayabiliriz, umut durduğumuz yerde gelmez çabayla gelir çabalamaya devam.
Kitabı tam olarak 15 dk önce bitirdim. Daha doğrusu o beni bitirdi demeliyim galiba. Okuduğum süre boyunca mantığım ve kalbim sürekli bir savaş halindeydi. Kitabın sonunda kalbim paramparça bir halde savaşı kaybetti. Çok acıttı.
