Yeni kitaplar almak için kolay okunanları aradan çıkartayım dedim, dün akşam başladım, pazar sabahını da ayırarak bitirdim.
Dünyanın en başarılı insanlarının sırları yok bu kitapta, aslında böyle bir kitap yazmayı hedefleyen genç Alex’in sürecini anlatıyor, sürekli red yediği bölümler sıkıcıydı bence 330 sayfalık bir kitap yerine 150 sayfada da bitirebilirdi bunu diye düşünüyorum. Yine de ilham verici tarafları var. Diğer yandan amerikan iş kültürünün bize göre çok daha destekleyici olduğunu düşünmeme sebep oldu.
Yazarın samimi olduğunu ve ruhunu ve duygularını filtresiz aktardığını hissettim. Hatalarını gizlemeden paylaşmış kitapta. Aslında her insanın benzer kuyularda acı çektiğini tekrar hatırlatıyor.
**“En büyük tehlike sahip olduğumuzdan habersiz olduğumuz önyargılardır.”**
Ben bu kitabı sevemedim.Çok uzun süredir ilk kez bir kitabın içinde bu kadar oyalanıyorum sanki.300. Sayfadayım.Çok durağan bir akış bence.Olay aynı yerde geçiyor.Olaydan öte bahsedilen bir akış var.Esme’nin hayatı çocukluğundan itibaren anlatılıyor.Çok olaylı değil ya da yazarın vermek istediği bir duygu var ise de ben alamadım.İngilterede oy hakkına sahip olmak isteyen kadınların başkaldırısına,bir yan başlık olarak değinilmiş kitapta.Fazlasıyla düz ve sade bir anlatım.Edebi yanının kuvvetli olduğunu söyleyemem.Son 150 sayfayı ben bitireceğim,ama bu kitabı okuyun diye öneremem.Ancak ben bu durumu “bir kutu kitap”a bağlayamıyorum.Çünkü genel olarak tercihlerini beğeniyorum arada bir böyle uymayan kitaplar gelmesini olağan buluyorum
1864 Büyük Çerkes Sürgününün 150.yılı anısına araştırmacı yazarlar için açılmış ödüllü yarışmaya katılan çalışmaları KAFDAV derleyerek bu kitap haline getirmiş. İçeriği bir çok bilgi ve çalışmayı kapsıyor. Tarih , kültür , yer isimleri , gelenek-görenek , mutfak vb gibi. Ayrıca Türkiye’de yaşayan Çerkes’ler ile de yapılmış yüz yüze görüşmelerde mevcut. Çok istifade ettim.
Sosyokültürel Yönleriyle Çerkes ToplumuKolektif · Kafkas Bilimsel Araştırma Merkezi Yayınları · 20151 okunma
Kazuo Ishiguro dan okuduğum ikinci kitap. Daha önce 
Beni Asla Bırakma yı okumuştum. Bu sebeple okuduğum iki kitaba dayanarak yazarla ilgili görüşüm şu: bilim kurgu tarzında ve ilgi uyandırıcı konuları olan kitapları var. Çok akıcı ve sürükleyici olarak, okuyucuyu merak ettirerek başlıyor. İlk 150 sayfa kadar su gibi akıyor. Ama sonra konuyu garipleşen ve akmayan bir noktaya getiriyor. Yeni detaylara çokça eğilmesinden midir bir kırılma oluyor ve kitabın akıcılığı bitiyor. Sonlarda bende hep "hadi, güzel akan ilk sayfaların hatırına birşeyler olsun" beklentisi ile ama bu beklentim de karşılanmamış bir şekilde bitiyor. İşte yine aynı duygu.
Baştan sona bir bok anlatacak gibi okuyup sonunda da bir bok olmayan kitap. Boşuna okumayın arkadaşlar 150 sayfa yazılacak bir hikayeyi nasıl 1024 sayfaya çıkarırım gibi bir eser, vakit kaybı . Zaten Lenin'in bir bildiği varmış ki bu adamı sevmiyor
KAR YAĞDIĞINDA
Bitti 150 sayfa..
Kitap, geçmişte yaşadığı acılar nedeniyle insanlara karşı mesafeli ve içine kapanık bir hayat süren bir kadının hikâyesini anlatır. Yaşadığı hayal kırıklıkları onu duygularını bastırmaya ve yalnız yaşamaya itmiştir.
Bir gün, kar yağışı altında gerçekleşen beklenmedik bir karşılaşma, hayatında yeni bir kapı aralar. Tanıştığı kişi de kendi geçmişinde yaralar taşıyan biridir. İkisi arasında zamanla bir yakınlık oluşur; ancak her ikisinin de geçmişten getirdiği korkular ve güvensizlikler bu ilişkinin önünde engel olur.
Hikâye boyunca karakterler, hem birbirlerine yaklaşmaya hem de kendi iç dünyalarıyla yüzleşmeye çalışır. Duygusal iniş çıkışlar yaşanırken, güvenmek ve yeniden sevmek en büyük sınavları haline gelir.
Kar yağışı, romanda önemli bir sembol olarak kullanılır ve geçmişi geride bırakma, arınma ve yeni başlangıçları temsil eder.
Genel olarak kitap, aşkın iyileştirici gücünü, yalnızlığı ve ikinci bir şansın mümkün olup olmadığını sade ve duygusal bir anlatımla ele alır.
