Hayat bize mi akıyor yoksa bizim üzerimizden mi? Piraye Erdoğan Laranın hikayesiyle zihnimizdeki o bitmek bilmeyen gürültüyü susturup kalbimizin sesini nasıl duyacağımızı anlatıyor.
_Mai ve Siyah_ bitti sonunda. İçim sıkışa sıkışa okudum.
Ahmet Cemil ya... o kadar tanıdık ki Hepimizin kurduğu o tozpembe hayaller var ya onun mai'leri işte. Sonra hayatın gerçekleri simsiyah olup çöküyor üstüne
Çocuk hem şair olmak istiyor hem Lamia yı seviyor hem de koca evin yükü sırtında annesi kardeşi... Lamia da gidip başkasıyla evleniyor zaten. İkbal'e olanlar desen ayrı vuruyor. Kitabı da basılmıyor. Adamın tutunacak dalı kalmıyor
Okurken kendi kurduğum hayalleri düşündüm. Biz de hep bir şeylerin peşindeyiz ama hayat sürekli "olmaz" diyor gibi Servet i Fünun erkekleri niye bu kadar melankolikmiş anladım.
Ağır bir kitap insanın modunu düşürüyor ama kalemine sağlık Halit Ziya.