Nejla Türker
@1605n
22 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Umut ettikleri hiçbir şey yoktu. Umut edememenin boşluğundaydılar.
Acaba bu köy kendisine mezar mı olacaktı? Vurulursa, neresinden vurulacaktı? Ölümü nasıl olacaktı? Ölüm gelirken nasıl gelecekti, bir karanlık mıydı ölüm, nasıl bir karanlıktı? Uyku gibi mi? Çok mu sızlardı ölüm yarası?
Bazı bazı ölürcesine korkuyor, ölümü, boşluğu ta yüreğinin başmda duyuyor, titriyor, bedeni tepeden tırnağa bir ölümle ürperiyordu. Kendi kendini çoktan ölüme mahkum etmişti ama, ölümün nasıl geleceğini bir türlü kestiremiyor, dehşet de merak ediyordu.
Yakalanmayacak, candarmanm eline geçmeyecek, hapisa- neye girmeyecek, yargıç önüne çıkmayacaktı. Candarmayı, mahpusaneyi, yargıcı ona Hatçe anlatmıştı. Hatçe onları anla tırken, "Ölüme bin kere kurban olayım Memed," diyordu.
Memed bazı bazı bir öfkenin hışmıyla silkiniyor, "Dövüşerek öleceğim," diye bağırıyordu.
Abdi Ağa:
"Yapmamalı, iyilik yapmamalı imişiz ama geçti. Beni vur duktan sonra o nankör, o ekmek bilmez, o yediği sofraya bıçak sokan, kaçtı eşkıyalara karıştı. Varsın gitsin dedim Allah belası nı versin. Eşkıya mı olur, kaçak mı, ne olursa olsun. Bir gün bir haber geldi ki beni öldürmeye ahdetmiş. Köye doğru çetesiyle geliyor. Yaa hatun kızım, çetesiyle geliyormuş. Benim için di yormuş ki, onun kanını şerbet gibi içeceğim diyormuş. Bak be nim ettiğim insaniyetliğe, bak onun yaplığı melunluğu! Ne is ter bilmem ki benim gibi ihtiyardan? Zaten ayağırnın biri çu kurda. Namazımda, ibadetimdeyim. Ben ne kanşırım dünya iş lerine. Baklım ki köye gelecek, o melun, beni öldürecek. O me lundan her şey umulur. Kaçlım köyden. Evimi, yurdumu yuva mı bırakhm, kaçtım oradan. Aktozlu köyünden Hüseyin Ağa, bizim akraba olur, geldim onun evine sığındım. Keşki sığınma saymışım. Yüzümden koca bir köy yandı kül oldu."
Reklam