..En çok sesini aradım.
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.
Gözlerini sildi zaman..
Dedim ya… Eylül’dü.
Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.
Gelememeyi sen anlat,
Gidememeyi ben anlatayım.
Gözüm değil gönlüm kaldı ,
Beklemek değil özlemek yordu.
Hani derler ya;
Aşk arafta bir yoldu ,
Giden gitti dönen yoktu... Nazım Hikmet Ran