Mehmet
@1927MM
Güneş her gün yanıyordu. Güneş, Zamanı yakıyordu.
Gelmiyecek birini beklemek, gelmiyecek birini özlemek işte o tam bir işkence..
Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor.
350 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Yazarın kalemiyle yeni tanışıyorum ama çok sevdim. Kitap 3 bölümden oluşuyor ve her bölümde farklı kişilerin ağzından okuyoruz kitabı. Çocuk hasreti ve mutsuz evliliği olan saplantılı Fig, parkta Jolene ve kızı Mercy'i görüp takip etmesiyle olaylar gelişiyor. Jolene ve Darius çiftinin yan evine taşınıyor. Fig bu aileye kafayı takmış durumdadır ve çok iyi komşuçuluk oynamaktadır. Fig Jolene'i taklit etmektedir çünkü ona göre Jolene ailesini haketmemektedir. . Kitap aşırı akıcı ve çok kolay okunuyor. Ne ara bitirdiğimi anlamadım bile...
Fig Coxbury hayatından bıkmıştır: Onu aldatan eski kocası, belinin etrafında birikmiş fazla yağları ve en önemlisi de yalnızlığı... Şimdiye kadar olmak istediği her şeyin somut bir hali olan Jolene Avery’ye rastladığında, önce sadece merakından onunla arkadaş olur. Jolene’in hayatını tüm ayrıntılarıyla taklit etmeye başlar, çünkü tam olarak kim olduğunu bilen birini bulduğunuzda, sadece onlar gibi olmak istersiniz ve bu dürtünüzü engelleyemezsiniz. Kilit karakterler Fig, Jolene ve Darius'un ağzından anlatılan kitap, akıcı dil de yazılmış olup psikolojik gerilim severler için başarılı bir seçenek... Türe çok bayılmasam da ilginç bir deneyim oldu benim için. İnsan psikolojisinin ucu bucağı olmadığını, hiç kimsenin ya da hiçbir şeyin asla göründüğü gibi olmadığını bir kez daha anladım.
Reklam
Sineklerin Tanrısı kitabında insanı, içindeki kötülüğü ve kötülüğün toplumda nasıl olup da bulaşıcılığı yüksek bir salgın etkisi yarattığını anlatıyor William Golding. Oysa sadece çocuklar var kitapta bir de domuzlar ve bir de Sineklerin Tanrısı. Çocuklar var çünkü sadece kendini değil insanı ve toplumu da anlamak isteyen okura insanın doğasını, en primitif hali ile nasıl yaşadığı, nasıl düşündüğü ve nasıl davrandığını göstermeye çalışıyor.
Ülkelerinde sürmekte olan ve gelecekte bir atom savaşına dönüşmesinden korkulan savaştan uzaklaştırabilmek için altı ile on iki yaşları arasında bir uçak dolusu çocuğu güvenilir bir yere götürürken içinde bulundukları uçak düşürülür. Sonradan anlaşılıyor ki insan eli değmediğinden olsa gerek, uçağın düştüğü, bu alegorik ( simgesel anlamları olan ) hikayenin geçtiği yer, aslında dünyanın cenneti andıran adalarından biridir. Ancak başlangıçta neredeyse uçağın düştüğüne sevinen, orda olmaktan mutlu olan çocuklar gün geçtikçe bir cehennemin ortasında bulurlar kendilerini.
Neden Sineklerin Tanrısı? İnanışa göre cehennem hükümdarları, düşmüş dokuz meleğin oluşturduğu koronun şefi Baalzebub, İncil’de geçen adıyla şeytanların efendisidir. ‘Baal’, Kenan Ülkesi’nin çok tanrılı inancına göre en kudretli tanrı anlamına gelirken İbraniler, Kenan Ülkesi’ni işgal ettiklerinde bir aşağılama, yerme amacı güderek olsa gerek bu adı sineklerin yaratıcısı, tanrısı, efendisi, ‘Baalzebub’ olarak anlam değişikliğine uğratırlar. ‘Baal’ İbranice efendi anlamına gelirken bu anlam değişikliğinde baal – beetle (kanatlı böcek) kökeni kullanılmış olabilir ki İngilizler de kutsal kitaplarında şeytanı Beelzebub olarak adlandırmışlar. Sineklerin Tanrısı’ nın, insanın nefsini, kibrini besleyerek kötülüğe yönelttiğine inanılıyor. Golding’in anlatmaya çalıştığıysa
