Mehmet
@1927MM
Güneş her gün yanıyordu. Güneş, Zamanı yakıyordu.
Gelmiyecek birini beklemek, gelmiyecek birini özlemek işte o tam bir işkence..
Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor.
350 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Sineklerin Tanrısı kitabında insanı, içindeki kötülüğü ve kötülüğün toplumda nasıl olup da bulaşıcılığı yüksek bir salgın etkisi yarattığını anlatıyor William Golding. Oysa sadece çocuklar var kitapta bir de domuzlar ve bir de Sineklerin Tanrısı. Çocuklar var çünkü sadece kendini değil insanı ve toplumu da anlamak isteyen okura insanın doğasını, en primitif hali ile nasıl yaşadığı, nasıl düşündüğü ve nasıl davrandığını göstermeye çalışıyor.
Ülkelerinde sürmekte olan ve gelecekte bir atom savaşına dönüşmesinden korkulan savaştan uzaklaştırabilmek için altı ile on iki yaşları arasında bir uçak dolusu çocuğu güvenilir bir yere götürürken içinde bulundukları uçak düşürülür. Sonradan anlaşılıyor ki insan eli değmediğinden olsa gerek, uçağın düştüğü, bu alegorik ( simgesel anlamları olan ) hikayenin geçtiği yer, aslında dünyanın cenneti andıran adalarından biridir. Ancak başlangıçta neredeyse uçağın düştüğüne sevinen, orda olmaktan mutlu olan çocuklar gün geçtikçe bir cehennemin ortasında bulurlar kendilerini.
Neden Sineklerin Tanrısı? İnanışa göre cehennem hükümdarları, düşmüş dokuz meleğin oluşturduğu koronun şefi Baalzebub, İncil’de geçen adıyla şeytanların efendisidir. ‘Baal’, Kenan Ülkesi’nin çok tanrılı inancına göre en kudretli tanrı anlamına gelirken İbraniler, Kenan Ülkesi’ni işgal ettiklerinde bir aşağılama, yerme amacı güderek olsa gerek bu adı sineklerin yaratıcısı, tanrısı, efendisi, ‘Baalzebub’ olarak anlam değişikliğine uğratırlar. ‘Baal’ İbranice efendi anlamına gelirken bu anlam değişikliğinde baal – beetle (kanatlı böcek) kökeni kullanılmış olabilir ki İngilizler de kutsal kitaplarında şeytanı Beelzebub olarak adlandırmışlar. Sineklerin Tanrısı’ nın, insanın nefsini, kibrini besleyerek kötülüğe yönelttiğine inanılıyor. Golding’in anlatmaya çalıştığıysa
Reklam
Puan vermedi
Kitap yorumu yaparken ilk baktığım şey genellikle olay örgüsü ve karakterler olur. Gurur ve Önyargı yorumu yaparken de ilk fark ettiğim şey karakterlerin ilginçliği oldu. Ama ilk önce size kitabın isminin arkasında yatan fikirden söz etmek istiyorum ve evliliğe toplumsal açıdan verilen önemden. Gurur yani İngilizce ismiyle Pride Hristiyan inancında 7 büyük günahtan birisidir ve toplumsal bir tabudur.
Önyargı ise bir açıdan gurura çok benzer çünkü mantıklı bir açıklama olmadan bir şeye yüklediğin olumsuz anlamdır önyargı, kendini karşındakinden önyargı yüzünden daha üstün bir yere koyarsın. Bu anlamda da gurur ve önyargı benzer bir şekilde toplumsal açıdan kabul edilemez olgulardır. İkisi de toplum içindeki uyuma karşı birer tehdit unsurlarıdır. Kitapta Elizabeth önyargı ile ve Darcy ise gurur ile ilişkilendirilmişler ama ikisi de bakınca hem gururlu hem de yaşadıkları topluma karşı önyargılılar. Elizabeth ve Darcy çevresindekilerin kendilerinden daha aptal, kültürsüz ve sıkıcı olduğuna inanırlar, bu da toplumun uyumunu bozacak türden bir şeydir.
Bu kitabı okumuş herkes genellikle Elizabeth ve Darcy' nin aşkını romantik olarak algılarlar fakat ben size farklı bir bakış açısından bahsedeceğim. Eğer kitabı okuduysanız fark etmişsinizdir ki ikisinin aşkı kitabın çok sonlarına doğru, çok kısa bir alanı kapsar. İki gururlu ve topluma uyumsuz bu karakter başta evliliğe karşıdır. Evlilik, toplumun neslinin devamı için gerekli ve topluma faydalı bireyler yetiştirilmesi için oluşturulmuş bir kurumdur. Evliliğe karşıt olan bireyler topluma uyumsuzlardır ve evlilik kurumu bu kişilerin fikirlerini değiştirip onları günahlarından arındırmayı amaçlar. Aslında Elizabeth ve Darcy' nin evliliği de tam olarak bunu anlatıyor.
Ekonomik ve kültürel zenginliğin bir araya getirilmesi ve
Puan vermedi
Stefan Zweig okumalarına belli bir süre ara vermeme rağmen eser, tıpkı yazarımızın diğer kitaplarında olduğu gibi karakterler ve psikolojik durumların niteliği bakımından benzer ögeler taşımaktaydı. Kitaptaki konu ise tatile çıkan Baron'un bir kaçamak araması sonucu Edgar ve annesiyle karşılaşması. Edgar'ı annesine ulaşmak için çocuğu bir araç olarak kullanması sonucu, bir çocuğun yetişkin dünyasını tanıması ve bu dünyaya adım atmasıdır. Yazarımız yine karakterlerin içinde bulunduğu durumu, bilakis Edgar'ın, çok gerçekçi bir şekilde ele alıyordu. Baron'un avı için her türlü hileye ve baştan çıkarmaya başvurabileceğini, annenin tekrardan heyecan yaşama arzusunu ve Edgar'ın büyük sırrı çözme yolundaki adımlarını... Stefan Zweig, eserde çocuk psikolojisinin ne kadar kırılgan olabileceğini ve bazı durumların çocuklara büyük bir güvensizlik verebileceğini gözler önüne seriyordu. Edgar'ın yaşadıklarının, aslında çocukluktan yetişkinliğe geçme aşamalarını, doğru bir düzlemde yaşamamasının sonuçlarının iyi olamayabileceğini sayfalar ilerledikçe fark ediyoruz. Sevgi ve doğru ilgi vermenin önemi ortaya çıkıyor. Edgar'ın annesinin macera arayışı ve Baron'un narsist davranışları arasında kalan Edgar'ın aslında o gizem perdesinin ardındaki gerçekliği keşfedişine, dünyada ne kadar az çok şey bildiğine ve çok şeyin sırrını çözebileceği bile mutluluğunu görüyoruz. Edgar sonunda düşman gibi görünenlerinin bile birbirine ihtiyacı olabileceğini, ne olursa olsun şükran duymanın ve şefkatin değerini anlamasıyla tekrardan huzura kavuşuyor.
Reklam