Ölüm insanlık koşulunun sınırı olmuştur. Süreçlerinin çeşitli aşamalarında aşırı biçimde teknikleş(tiril)en ölmek ve ölüm günümüzde sadece simgesel düzlem içinde yer alır, artık çok güçlü bir biçimde inkâr edilmektedirler. "Günümüzde ölmek normal bir şey değildir ve yeni bir şeydir bu. Ölmek düşünülmesi mümkün olmayan bir anormalliktir, ölüm karşısında her şey, herkes zararsızdır. Ölüm suç işlemektir, suçlu olmaktır, çaresi olmayan bir sapmadır" (Baudrillard, 1970, 31). Ölüm artık insanın bir yazgısı gibi kolektif düşünceler içinde tasarlanmıyor, bir yol kazası, dışarıdan gelen bir şiddet gibi düşünülüyor.
Sayfa 137
Hümanızm süreci, -tanrının yerinden edilerek insanı merkez eden bir teşebbüs- insanı teskin etmemiştir. 1970'lerdeki yüksek teknoloji (high tech) süreci, hümanizmi de aşan transhümanizm sürecini doğurmuştur. İnsan, Tanrı'yı konumundan elde etmekle yetinmemiş yaşlanmaya, hastalığa, biyolojik kusura, acıya veya ağrıya, aptallığa, hatta ölüme üstün gelme mücadelesi içine girmiştir.
Çatı Katı, 1920 doğumlu ve 1970 yılında hayatını kaybeden Marlen Haushofer’in kaleminden çıkmış bir roman. Haushofer; Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun yıkılışına, Avusturya’nın kuruluşuna,
Herkese merhabalar
Size biraz, azıcık yazarımızdan bahsetmek isterim müsaadenizle
DİDEM MADAK' 1970 yılında İzmir'de doğdu, 2011 yılında henüz 41 yaşındayken de hayatını kaybetti.Çocuk yaşta annesini kaybetmesi, şiirlerinin en derin yarası ve en güçlü kaynağı oldu. Annesine duyduğu özlem neredeyse bütün kitaplarında hissedilir.Hukuk fakültesi mezunuydu ama onu ölümsüzleştiren şey avukatlığı değil şiirleriydi...
AH'LAR AĞACI
Her sayfada biraz hüzün, biraz özlem, biraz da kendim vardı. Özellikle anneye, çocukluğa ve kayıplara dair satırlar kalbime usulca dokundu.
Didem Madak'ın şiirlerinde en çok sevdiğim şey, en ağır duyguları bile gösterişsiz bir dille anlatabilmesi oldu. Bir çay bardağında, eski bir evde, sıradan bir hatırada koca bir hayat saklıydı sanki. Bazı dizelerin altını çizmedim; çünkü onları doğrudan kalbime yazdım.
Ah'lar Ağacı bana, insanın en derin yaralarının bile bazen en güzel cümlelere dönüşebileceğini hatırlattı. Kitabı bitirdim ama içimde bıraktığı o ince sızı hâlâ benimle.
Şiir okumadan ömrümüzü tüketmeyin olur mu
Kitaplarla kalın kitap dostlarım
#reklamdeğil
#leylanınkitapları
