Bir ailenin kendi içindeki o kopuk ilişkileri tadıyorsunuz bu kitapta. Şermin Yaşar'ın okuyucuya tüm hisleri tattıran kalemi bu kitapta da kendini göstermiş. Öyle ki Emin'i okurken Emin, Ethem'i okurken Ethem, Hülya'yı okurken Hülya oluveriyor, tüm hislerine yoldaşlık ediyorsunuz. Tüm kitap boyunca istediğim tek şey şuydu, oturup konuşsalardı, Emin abi olmanın zorluklarını, Hülya mutsuzluğunun altında yatan sebepleri vs. hepsi anlatsaydı.. ama şu da bir hakikat ki, gerçek hayatta da aslında hiçbir şeyi anlatmıyor ve anlaşılmasını istiyoruz.. anlatmayanı da anlamaya çalışmıyoruz.. Ne diyelim sonumuz hayrolsun. Okumak isteyen herkese keyifli okumalar.