Yaşam boyu acı çekmek olası değildir. Geçen zamanın bizden koparıp aldığı o değerli şeylerin yerini doldurmak ancak yaşamda vazgeçilmez, kalıcı bir yan, bir umut aramakla olur. O da vardır. Olmasa, nasıl dayanırdık acılara, yenilgilere, ölümlere ?
Schopenhauer, geç kalkarak sabahınızı kısaltmayın dermiş. Sabah bir mucizedir. Güneşin yeryüzünün bir ucundan yavaş ama kesin bir hızla yükselişine tanık olmak, güneşin doğmasına bizim de katkımız varmış gibi gelir sanki.
Birçoklarının ve çoğunlukla okumuşların yaptığı gibi yaşamdan şikâyet etmek bana yakışmaz, yaşamış olmaktan pişman değilim, zira boşuna doğduğumu düşünemeyeceğim şekilde yaşadım.