Aşk mı vicdan azabı mı?İnsan ve Duygular
Yevgeni vaktinin çoğunu karısının baş ucunda geçiriyor; ona hizmet ediyor, onunla çene çalıyor, ona kitap okuyor ve her şeyden daha zor olan şeye katlanıp Varvara Alekseyevna’nın dırdırlarına kulak asmıyor; sesini çıkarmadan bunları sineye çekiyor; bu dırdırların içinden esprili, eğlendirici bir şeyler bulup çıkarmayı bile beceriyordu.
Kaynana mı şeytan mı :)Roman
“Varvara Alekseyevna!” diye bağırdı Yevgeni, “duyulmuş şey değil bu; insanlara işkence çektirmek, onların hayatını zehir etmek istiyorsanız...” cehennem olup gidin! diyecekti, ama kendine hâkim olup, “Hiç merhametiniz yok mu?” diye sordu.
Korktuğuna koşmak bu olsa gerekRoman
Evet, çöküş ve yıkımdı bu. Olup biteni başka türlü kavramlaştıramıyordu. Kendisine öylesine içten bağlı genç eşini burada, köyde milletin gözü önünde köylü bir kadınla aldatmak; bu ahlaki çöküntü değildi de neydi? Ve ne utanç verici, rezil; ardından artık yaşamanın mümkün olmadığı bir çöküştü bu. Hayır, ne olursa olsun önlemlerini almak zorundaydı.
Sonun başlangıcı mı geliyor?Roman
Birdenbire içinde şiddetli bir arzu fırtınası koptu, kalbini bir pençe sanki sımsıkı yakalamıştı. Tanımadığı, tuhaf, yabancı bir iradenin buyruğuna girmiş halde bir kez daha arkasına baktıktan sonra hızla kadınların peşine düştü.
Olacağı buydu!Roman
Onu seyretmek zorunda kalmamak için eve dönmüştü; gelgelelim üst kata çıkınca, dayanamayıp, nedenini nasılını anlayamadan pencereye yaklaştı ve kadınlar verandanın önündeyken orada uzun süre durdu; Stepanida’yı seyre daldı; baktı baktı, doyamadı.