Koridor boyunca sıralanan kapalı pencerelerinde , sıralarının gelmesini , yanındakilere, Kör oldum, demek zorunda kalacakları o kaçınılmaz anı bekleyen insanların dehşet dolu yüzlerini görmüştü ,
Ne var ki ,ansızın kör olan adamın iki eliyle tuttuğu aynı direksiyonu tutan, dışarıya bakarken aniden hiçbir şey göremez olduğu aynı ön camdan dışarı bakan biri kendini elbette rahat hissedemezdi.
Ve kendi kesin bilgisizliğini bu adamın belki de işe yarayacak bilgisiyle aynı kefeye koymayı göze alamazdı. Halkının daima düştüğü tuzağa o da düşmüştü, demin kendi ağzıyla söylediği gibi kitapta yazılı oldukları söylenenlerin kitaplarda gerçekten olup olmadığını anlayana kadar da düşeceklerdi bu tür tuzaklara.