Giriş Yap
Ülkeköle7
@1ULKEKOLE_KADIR
12 okur puanı
03 Şub 15:16 tarihinde katıldı
Tanıdığın kimse takip etmiyor
Ortak okuduğunuz kitap bulunmuyor
bir kitabı okumaya başladı
Reklam
·
Reklamlar hakkında
▪︎▪︎▪︎ Mezbele yuvası kalplerde nilüfer çiceğinin yeşermesini arzuluyor : Çantasında sapanıyla , istanbul emniyetine , naralar atıyor Gonca hanım. Yorgun , kırgın bir o kadar da aşık ... Nihai Kaybı , aşk getirdi tahmin edileceği üzere , ne yorgunluğu nede kırgınlığıydı sebep .çok donanımlı bir kadın . Ama unutmayı hiç bilmiyor , unutmaya çalışmak daha çok hatırlamaktı . Bilinip , uygulanmamayışı acı ve korkunç değil mi ? Sevdiği adama dokunamıyor ama seviyor , tek bedende bir bütün olmak niyetinde . Kaf dağının arkasına kaçan , Gonca hanımın bilginç hali ; Tüm masumluğuyla hibe ediyordu hem yüreğini hem de bedenini sevdiği adama. Gonca hanım hiv pozitif , yani AIDS hastasıydı ne yazık ki ... Ve her gün gitmeyi hiç aksatmadığı bir sabahçı kahvesinde okuduğu bir gazetenin 3. Sayfasın da gördü ölüm habereni . Yeksan bir şekilde tekrar tekrar okudu , " baş ağrısından " ölmüş zanedilen sevdiğini , sapan bile kullanmamıştı oysaki sadece sevmiş , sevişmişti Gonca hanım , ya da kendi deyişiyle katil gonca istanbul emniyetini , kendisini tutuklayıp , asınlar diye sapanıyla tehtit ediyor . Gonca hanım gelin sizi götüreyim de bu kadar kirli bir dünya da nilüfer koklayıp . Eskileri analım analım ki unutasınız .... Her aşk bir katil mi yaratırdı ? ✍🏻 K.Ü
Salıncakta sallanmak , mutluluk değil şüphe uyandırıyor , artık ahir zamanda. Tehlike arkamızdaki korkunç maskeli yarattık mı (?) Yoksa önümüz deki uçurum mu (?) Siz karar verin , söyleyin , söyleyin ki ... içimizde ki masum çocuğu ürkütmeden , bir dakika sonrayı düşündürmeye hapsetmeden yaşatabileyim (!)
"Çok uzak diyarlardan çok yakın kalplere. " diyordu Rojhat Beyfendi. Buruktu gözleri. Allah kadar eskimiş olsa da gözlerinde saklamayı bırakmadığı tek göz yaşı , keza tek umudu . Küçükken gökyüzüne , yıldızlara bakmayı yasak etmişlerdi bizlere çünkü her yıldız kaydığında sevdiklerimizden biri bize veda edermiş. Rojhat Beyfendi ben yıldızlara bakmadım oysaki. Neden sevdiklerim teker teker kopuyor benden ? Oğlum diyor bana Rojhat Beyfendi. " şiir gibi olmak " neden kadınlara spesifik ki. Ben diyor şiir gibi adamım vesellâm. Şiir gibi adam ama yazanı yok . Ben Rojhat Beyfendiye o şiir hiç bir zaman yazılmıycak diyemiyorum. Ölüler kalem tutabilirlermi ki ? Bana sende öylesin diyor göz kırpararak; Sen de şiir gibi çocuksun. Sahi öylemiyim ? Hanımefendi siz benim yazanım olur musunuz? Kaleminizi bastırmadan, kalbimi yakmadan . Kaleminiz TÜKENMEZ olmasın ama hanımefendi. Umutlar takıyor her sabah koluma , üstüme hiç siyah kaçmayacak siyahlar gibi giyiyorum sevginizi . Sonra sonra kısır döngüye gidiliyor TÜKENMEZ KALEM bittip tükeniyor. O zaman ölüyor işte insan . Ben ölmek istemiyorum hanımefendi . Acaba sizin kaleminiz TÜKENİR kalem olabilir mi? O siyahın solacağını, kolumdaki saatin şarjının biteceğini bileyim ... O zaman ölmem. Daha çok yaşarım. Siz beni TÜKENİR kalem ile yazar mısınız hanımefendi ? ✍🏻K.Ü
bir kitabı okumaya başladı
2
16
153 öğeden 1 ile 10 arasındakiler gösteriliyor.
©2022 · 1000Kitap Web Uygulaması · 2.27.30