Hayattan çok az şey istedim ve bu kadarı bile bana çok görüldü. Yakınlarda bir tarla, bir güneş ışığı, biraz ekmeğin yanı sıra biraz sakinlik, var olduğumu bilmenin baskısı altında hissetmemek, başkalarına muhtaç olmamak ve onların da bana bağımlı olmaması... Bu bana çok görüldü, hani bir dilenciyi kötü kalpli olduğumuz için değil de ceketimizin düğmelerini açmaya üşendiğimiz için başımızdan savarız ya, tıpkı öyle.