A

sen, yemyeşil baharın burcunda mevsim erguvanları avucunda. gül biten dizlerinin ucunda sana bir şeyler söyleyebilsem
Reklam
Başkasına bağışladığın umut, kalbine cendere ve ayağına bağdır. İnsanlara bağladığın umudu kalbinden çıkar ki, ayağını köstekleyen bağ çözülsün.
Bir gün Mecnun, Leyla'nın evi önüne gider ve gözlerini gökyüzüne diker. Ona " Ey Mecnun, gökyüzüne değil, Leyla'nın odasının duvarına bak belki onu görürsün!" derler. O böyle diyenlere, "Gölgesi Leyla'nın evine düşen yıldız bana yeter" diye cevap verir.
Mende Mecnûn'dan füzûn âşıklık isti'dâdı var Âşık-i sâdık menem Mecnûn'un ancak adı var N'ola kan tökmekde mâhir ola çeşmüm merdümü Nutfe-i kâbildürür gamzen kimi üstâdı var Kıl tefâhur kim senün her var men tek âşıkun Leylî'nin Mecnûn'u Şîrîn'ün eger Ferhâd'ı var Ehl-i temkînem meni benzetme ey gül bülbüle Derde yoh sabrı anun her lâhza min feryâdı var *Fuzuli
Şiir

A

, bir kitap okudu
Puan vermedi·272 syf.·
6 günde okudu
·
2025 3. kitabı
Aldous Huxley
7.4/10 · 73,1bin okunma