Bir gün Mecnun, Leyla'nın evi önüne gider ve gözlerini gökyüzüne diker. Ona " Ey Mecnun, gökyüzüne değil, Leyla'nın odasının duvarına bak belki onu görürsün!" derler. O böyle diyenlere, "Gölgesi Leyla'nın evine düşen yıldız bana yeter" diye cevap verir.
Mende Mecnûn'dan füzûn âşıklık isti'dâdı var
Âşık-i sâdık menem Mecnûn'un ancak adı var
N'ola kan tökmekde mâhir ola çeşmüm merdümü
Nutfe-i kâbildürür gamzen kimi üstâdı var
Kıl tefâhur kim senün her var men tek âşıkun
Leylî'nin Mecnûn'u Şîrîn'ün eger Ferhâd'ı var
Ehl-i temkînem meni benzetme ey gül bülbüle
Derde yoh sabrı anun her lâhza min feryâdı var
*Fuzuli