Nazlı
@1berceste_
Hayatın çiçekleri döküldü, sade dikenleri kaldı (Obolomov)
Şu anda okuduğu kitap
Bana göre kitap mahremdi. İnsanın açık etmek istemediği duyguları, gizli sırları kitaplarını içinde gizliydi.
Reklam
Bazen günü yakalayamadığımı hissediyorum. Zaman geçiyor ve ben çabalarken her şeyi kaçırıyorum. Sanki... sanki beni bekleyen şeylere ulaşmak için geç kalıyorum.
Dünya dönüyor ama sen yerinde sayıyormuş gibi hissediyorsun. Büyük bir yuvarlağın içinde durmaksızın koşuyor ama bir yere varamıyormuş gibisin.
Insanın son sahnesi, her şeyin bittiğini düşündüğü an, en sevdiğinin kaybettiği an, geçmişe dair inancının kalmadığı an ya da bir akıl hastanesinde olduğu anlardan biri de olabilirdi. Kim bilebilirdi?
Hepimiz bir parça deliydik. Sadece Buradaki insanların delili kanıtlanmıştı.
Reklam