Nazlı
@1berceste_
Hayatın çiçekleri döküldü, sade dikenleri kaldı (Obolomov)
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Şiddet yalnızca fiziksel olmazdı.
Millie, hapisten yeni çıkmış ve iş arayan genç bir kadındır. Çok geçmeden Winchester'ların evinde yatılı hizmetçi olarak işe başlar. Millie için her şey ilk başta oldukça güzeldir. Artık kalacak yeri ve düzenli bir de işi vardır.
Davranışları sürekli değişen evin hanımı Nina ve oldukça yakışıklı olan Andrew ile yaşar. Fakat Millie, bazı gariplikler olduğundan şüphelenir. Tavan arasındaki odasının dışarıdan kilitlenebildiğini fark ettiğinde ise bu şüpheleri daha da artar. (Ah o tavan arasındaki oda insanda klostrofobi etkisi yapıyor )
Mcfadden'dan ikinci kitabım. Mahkum'u okuduğumda çok sevmiş ve yaptığı ters köşeler ile kendisine hayran olmuştum. Hzimetçi de yine oldukça başarılıydı.
Okumadan önce kurgu hakkında bir araştırma yapmamıştım ama az çok neyle karşılaşacağımı tahmin ediyordum.
Seri hakkında ne söylesem spoiler olacak çünkü her detayı önemli ve çarpıcı. Kitabı anlatabilmem için bunları söylemem gerekir ama yine de spoiler vermemeye dikkat ederek hakkında biraz konuşmak istiyorum.
Hizmetçi için tam olarak polisiye olduğunu söyleyemem. Daha çok psikolojik gerilim ağırlıklıydı. Özellikle Nina ve Andrew arasında yaşananlar beni fazlasıyla gerdi.
Önceleri Nina'nın davranışları ondan şüphelenmeme neden oldu fakat onun gözünden okuduğum sayfalar bu davranışlarının altında yatan sebepleri anlamamı sağladı. Bu sayede de Nina sevdiğim bir karakter oldu.
Andrew'in sakin, anlayışlı, efendi kişiliğinin altında yatan gerçek kimliği beni şaşkına uğrattı. Andrew'den böyle bir şey beklemiyordum. Ben de Millie gibi, eşine aşık, işinde gücünde bir adam olarak tanımıştım onu. Ama kendileri baya bir hayal kırklığına uğrattı beni
Kitabın asıl karakteri Milli tam kahraman çıktı. Hapis yatmasının sebebi bu kahramanlıkları olsa da bence yine olsa yine aynı şeyi yapardı
Kitap, eşi, oğlu ve kaynanası ile bir arada yaşayan Nazan'ı konu alıyor. Eşine ve evine son derece bağlı olan Nazan'ın başında öyle bir dert vardır ki, o da kaynanasıdır.
Hacer Hanım, gelinini, oğlu Avukat Mazhar Bey'e layık görmez, sürekli hakaretler ve aşağılamalar ile Nazan'a eziyet eder. Bununla da kalmaz aşırı kıskanç bir kadın olup, gelinini evden gönderip ona ait olan her şeye sahip olmanın hayalini kurar. Bu yüzden sürekli kocası ile arasını açmaya uğraşır. Buradan da anlaşıldığı üzere El Kızı Nazan oluyor.
Nazan ise bildiğin iyilik timsali, saflıkta bir numara, kim nereye çekerse o tarafa giden bir kadın. Kaynanasından işittiği her türlü hakareti sineye çeker, kocasından yediği dayağı "erkektir yapar, elinin kiri" der susar. Kocasına gülümsemeyi, onunla mecbur olmadıkça konuşmayı ayıp sayar.
@bidunyakitapgrubu El Kızı için "Kendi köyünde yabancı ot gibi hissetmek " tabirini kullanmıştı. Gerçekten kitabı özetleyen bir cümle olmuş. Nazan'ın kendi yuvasından, evladından, sırf kaynanasının çekememezliği yüzünden ayrılmak zorunda bırakılması çok acı.
Hacer Hanım'a gelirsek okurken onu bir kaşık suda boğma isteğime engel olamadım. Bu kadar art niyetli, bu kadar içini kötülük bürümüş bir kadın aynı zamanda "ben beş vakit namazını kılan, ağzı dualı, kendi halinde bir kadınım" diye geçinmesi yok mu deli oldum.
Kitabın üslubuna değinecek olursam gayet akıcı, sade ve anlaşılırdı. Ben okurken hiç zorlanmadım. Öyle uzun uzun sıkıcı betimlemeler yoktu. Olaylar daha çok diyalog üzerinden aktarılmıştı. Ama betimle eksikliğini de hissetmedim.
Yer yer dönemin siyasi olaylarına da değinilmiş, bir iki yerde göndermeler yapılmış ama bunlar göze çarpmayacak kadar nadirdi.
Son olarak benim bu kitaptan anladığım bir şey varsa o da şu dünyanın hiç kimseye kalmadığıdır. Ne
