Nazlı
@1berceste_
Hayatın çiçekleri döküldü, sade dikenleri kaldı (Obolomov)
Şu anda okuduğu kitap
-Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz.
- Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?
- Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.
- İyi ya, boş değildi kucağım.
- Ama yandınız, kül oldunuz.
- Ama vardım, kül bunun kanıtı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ayrılmak, gidenin, kalanın kucağında bir kucak kor bırakmasıdır, yanar durursunuz kül olana kadar.
Konuşacak hiçbir şeyimiz kalmamış. Hep aynı şeyleri tekrarlıyoruz:
Ne güzel günlerdi!
Nesi güzeldi?
Güzel olsa hatırlamaz mıydık? Hatırlayıp avunmaz mıydık?
Tanıdığım ve tanımadığım bütün insanlardan sıkılıyorum.
Pencere bana dar geliyor, dışarının gürültüsünü ise bir türlü anlam veremiyorum.