S.Nur

Göz ,görmemeye alışıyor da bir yerden sonra ama hafıza unutmuyordu unuttum sanıyordu ama unutamıyordu..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Okumayanlar okuyanlardan daha iyi yaşıyor kesinlikle. Gamsız ,umarsız, yüksüz ..Bilmenin ağırlığı altında ezilmiyorlar baksana hayatları kocaman bir esneme. Kaygıları sadece fiziki durumlara dair . İç dünyalarında endişeye şüpheye yer yok. Bu ne demek biliyor musun? İçlerinde hayata dair bir dokunuşa bir içlenişe dahi yer yok .İç yüzü olmayan bir hayat ne tuhaf ve ürpertici değil mi ? Buna kim razı gelir ? Sırf bu yüzden okumanın insana katkıları saymakla bitmez..
İnsan sevmediği bir şeyle bağ kurabilir miydi?
Biliyor musunuz? Bazen çok düşünüyorum. Beni böylesine etkileyen bir kitap, bir roman ,bir şiir nasıl olur da yeryüzünde hiçbir değişikliğe sebep olmaz?.. Haksız mıyım ,olmalı değil mi? Bunca güzel kitaplar yazıldığı halde dünya kötü ve çirkin olmaya devam edebiliyor .Bunlar beni çok düşündürüyor kederlendiriyor..
Hayatın kendisi de tekrarlardan ibaret değil mi ?Her seferinde sil baştan başlamıyor muyuz? Hem de hiçbir şey olmamış gibi .Her seferinde aynı yerden kanıyor, kırılıyor sonra yeniden başa sarmıyor muyuz?