Ama biliyorsun nihayet ben de insanım
Umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor
Hiç gelmeyeceksin sanıyorum
O zaman kurşun gibi ağır bir korku saplanıyor kalbime
Katran gibi bir yalnızlıktır sarıyor içimi
Yalnızlığımdan utanıyorum
Irene burjuva yaşantısından sıkılmış, kendine zararlı bir kaçış yolu bulmuştur. Eşini aldatan Irene bu durumun ortaya çıkmasından dehşetle korkmaktadır. Şantajcısı onu zora düşürmek için hiçbir fırsatı kaçırmamaktadır. Irene kendini her anlamda kapana kısılmış hissetmektedir.
Bağlam içerisindeki olayların aktarımından çok duyguların işlenmesi ve okuyucuya bu denli hissettirmesi oldukça etkileyiciydi. En sevdiğim Zweig kitaplarından biri oldu.